Foccacia jest uznawana za włoski wypiek. To płaski chlebek, przypominający spód pizzy, ale znacznie grubszy, z solidną porcją (najczęściej) oliwy. Jak pokazują najnowsze badania, foccacię jedzono już w neolicie (a przynajmniej coś ją przypominającego).
Samo określenie foccacia (fugassa w dialekcie genueńskim) zostało zapisane pierwszy raz w 1300 roku, jak wskazuje Fiorenzo Toso, autor „Piccolo dizionario etimologico ligure”. Słowo to pochodzi od późnołacińskiego focacia, od żeńskiego focacius, co oznacza po prostu gotowane na palenisku (a raczej pieczenie).
Genueńska focaccia, focaccia z cebulą, z dodatkiem sera, ze szpinakiem, a nawet słodka focaccia, również z winogronami… Rodzajów we Włoszech jest naprawdę wiele. Jak wskazuje nowe badanie, przeprowadzone przez naukowców z UAB i Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie, pierwsze znane nam tego rodzaju wypieki powstawały nie tylko znacznie wcześniej, ale też w zupełnie innym regionie. I również przygotowywano je na wiele sposobów. [...]
#historia #mezopotamia #zywnosc #jedzenie #neolit #prehistoria