Eremina desertorum (dawniej Helix desertorum) to gatunek ślimaków lądowych z rodzaju Eremina. Jest on rodzimy dla regionów pustynnych Egiptu i Izraela.
Egzemplarz z Egiptu, początkowo uznany za martwego, został przyklejony do kartoteki (index card?) w British Museum w marcu 1846 roku. Jednak w marcu 1850 roku odkryto, że wciąż żyje. Grant Allen kanadyjski pisarz zaobserwował:
Władze Muzeum zleciły naszemu przyjacielowi kąpiel w ciepłej wodzie (któż powie, że nauka jest nieczuła!), po czym wdzięczny ślimak, budząc się na skutek kontaktu z wilgocią, ostrożnie wysunął głowę z muszli, wspiął się na szczyt miski i zaczął pobieżnie przyglądać się brytyjskim instytucjom za pomocą swoich czterech czułków z oczami. Tak dziwne ożywienie po długim stanie odrętwienia, porównywalne jedynie z tym, co spotkało Siedmiu Śpiących z Efezu, zasługiwało na wyjątkowe uznanie naukowe.
Podobno okaz muzealny został następnie przeniesiony do dużego szklanego słoja, w którym żył przez kolejne dwa lata, głównie żywiąc się liśćmi kapusty. W tym okresie ponownie udało mu się wejść w stan odrętwienia i z niego wyjść.
Późniejsze badania wykazały, że gatunek ten może przetrwać w stanie zawieszonej animacji bez jedzenia i wody przez jeszcze dłuższy czas. W 1904 roku 40 ślimaków umieszczono w metalowej puszce w ramach eksperymentu. Około 8 lat później, w 1912 roku, odkryto, że 10 z tych ślimaków wciąż żyje.
Za: https://www.instagram.com/p/C-Ee-edNeg9/
#slimaki #zwierzeta #biologia #zoologia #zwierzaczki #ciekawostkihistoryczne
