Dzisiaj znów historycznie o Polakach.

Anglicy z miejsca roztoczyli tkliwą opiekę nad osobą generała Sikorskiego, manifestując zresztą tak dobrze jak umieli, swe sympatie do wszystkich Polaków. Churchillowi z ust nie schodziły słodycze, gdy z nami rozmawiał lub o nas pisał. Ten znakomity wódz narodu angielskiego podczas wojny, wielki mąż stanu, wielki pisarz-publicysta, w pierwszym tomie swoich pamiętników po drugiej wojnie światowej napisał jednak tak:

‘’Historia Europy ma swoją tragiczną tajemnicę, właśnie Polaków, którzy indywidualnie są zdolni do heroizmu, i posiadają cnoty waleczności i wdzięku, a którzy wykazują w swym życiu państwowym niedostatki nieuleczalne. Wspaniali w rewolcie i w czasie klęski, stają się nikczemni i nędzni w chwili zwycięstwa. Odważni z odważnych, są częstokroć kierowani przed podłych pomiędzy najpodlejszymi…. Będę miał sposobność mówić o Polakach, o bankructwie ich przygotowań i planów wojennych, o arogancji i błędach ich polityki o straszliwych rzeziach i nieszczęściach, na które zostali skazani przez wariactwa swojej polityki’

Wreszczcie mogą być ciekawe dla polskiego czytelnika uwagi, które czyni Churchill w drugim tomie swoich pamiętników wojennych o postępowaniu politycznym Szwecji

‘’Szwedzi posiadali dobra armię, mogli z łatwością wejść do Norwegii, mogli uprzedzić Niemców w zajęciu Narviku…. Ale jakim byłby w takim razie los Szwecji w miesiącach następnych? Zemsta Hitlera zaciążyłaby nad tym krajem… Szwecja miała więc do wyboru albo neutralność, albo niewolę. Nie można Szwedów ganić za to, że nie zachowała się tak jak my, na naszej wyspie’’

Cytuję ten przykład jako dowód że rozumienie angielskie jest inne od naszego. Anglicy zawsze rozważają konsekwencje każdego czynu politycznego. |Sądzę że mają rację…

Źródło: Bartosz Brown

Jeszcze bardziej zdziwieni byli Francuzi. W pierwszych miesiącach pobytu władz polskich na uchodźstwie dominowała wiara w szybkie zakończenie wojny i powrót do kraju, i do rozpoczęcia rozliczeń z przedwojennymi władzami polskimi oraz oficerami WP z rodowodem piłsudczykowskim. Utrudniano im bądź uniemożliwiano przyjazd do Francji, a także odmawiano prawa do służby w wojsku i walki za kraj.

Konflikty wśród Polaków jedynie obniżały prestiż władz polskich na obczyźnie, a gorliwość w rozliczaniu poprzednich władz tak skomentował jeden z dyplomatów francuskich:

"Śmieszny naród! Przyszli tu jako żebracy i od razu zażądali trybunałów karnych i obozów koncentracyjnych".

Źródło: Jakub Bartosik

#roznoscidziwnosci #historia #mypolacy