Dzięki licznym pracom naukowym i popularyzatorskim, wystawom i ogromnym zbiorom kolekcjonerskim kojarzymy dziś śląskie rzemiosło artystyczne przede wszystkim z porcelaną z regionu wałbrzyskiego i ze szkłem karkonoskim. Tymczasem wciąż jeszcze mało mówi się o tym, że śląska część Karkonoszy przez 90 lat słynęła ze szkół koronczarek i wysokiej jakości wyrobów koronki igłowej. Cieszyły się one tak wielką renomą, że w 1876 roku – podczas wystawy światowej w Filadelfii – całą ich kolekcję zakupił wysłannik cesarza Japonii. Miały stać się wzorem dla rodzimej produkcji w Kraju Kwitnącej Wiśni. Wyrób koronek był zajęciem chałupniczym, który pozwalał setkom karkonoskich kobiet wspierać budżet rodzinny, jednocześnie pozostawiając im możliwość wypełniania swoich pozostałych „domowych obowiązków”.
O tym, jak żmudnym zajęciem było koronkarstwo, może świadczyć chociażby fakt, że za pracę przy welonie ślubnym o długości trzech metrów dla księżniczki Luizy Zofii, narzeczonej księcia Fryderyka Leopolda Pruskiego, wypłacono wynagrodzenie aż kilkuset koronczarkom, a zszyto go z 450 pojedynczych koronek o wielkości dłoni. [...]
#historia #historiapolski #dolnoslaskie #rzemioslo #kultura #sztuka #szydelkowanie