Dyskusja użytkownika alaMAkota
Długi, ale ciekawy wpis od płk Korowaja.
Kto nie chce czytać, jest tabelka.
Jawny ranking 34 służb specjalnych według Korowaja (2025/2026)
Rok 2025 był rokiem, w którym cień przestał być metaforą. Redukcja rosyjskiej obecności dyplomatycznej w Niemczech do 2 placówek, 60 postępowań szpiegowskich w ABW, jednodniowe zniszczenie 34 procent rosyjskiego lotnictwa strategicznego przez SBU, wysadzenie torowiska pod Mikami, kryzys 623 balonów nad Litwą i pierwszy wspólny pakiet sankcji UE i Wielkiej Brytanii wobec konkretnych jednostek FSB i GRU złożyły się w obraz, w którym europejskie służby specjalne pracowały pod presją nieporównywalną z czasami zimnej wojny.
Poniżej mój autorski ranking 34 służb uszeregowane według 4 kryteriów, z jawnym uzasadnieniem każdej pozycji.
Mój ranking opisuje widoczną część pracy służb od 1 stycznia 2025 do 5 września 2026, ocenianą według 4 wag:
- Efektywność operacyjna, mierzona konkretnymi wyrokami, zatrzymaniami, zapobieżonymi akcjami i udokumentowanymi operacjami ofensywnymi, waży 35 procent.
- Jakość analityczna i dyscyplina atrybucyjna, mierzona precyzją raportów rocznych i wiarygodnością komunikatów w obiegu międzynarodowym, waży 25 procent.
- Efektywność w stosunku do zasobów, mierzona proporcją wyników do etatów i budżetu, także 25 procent.
- Odporność instytucjonalna, mierzona stabilnością kierownictwa, brakiem penetracji własnych struktur i rozliczalnością, waży 15 procent.
Uwaga! - rezultaty niejawne z definicji pozostają poza oceną, co oznacza, że każda pozycja opisuje część widoczną - jawną, a nie pełny obraz skuteczności operacyjnej służby - nie jawnej. Proszę o tym pamiętać czytając mój ranking.
1. miejsce w rankingu przypada ukraińskiej SBU.
Operacja „Pajęczyna" 1 czerwca 2025 roku wyłączyła według deklaracji służby 34 procent rosyjskiego lotnictwa strategicznego przy stratach powyżej 7 miliardów dolarów, 4 100 zarzutów zdrady stanu postawionych od 2022 roku i 141 zdekonspirowanych siatek liczących 608 osób daje wskaźnik zwrotu z pojedynczej operacji nieporównywalny z żadną inną służbą w Europie. 195 postępowań wewnętrznych w samym 2026 roku, z czego 20 wobec własnych funkcjonariuszy, jest zarazem miarą obciążenia i uczciwości sprawozdawczej.
2. miejsce zajmuje ukraińska HUR MO
W 2025 roku zdekonspirowała 68 rosyjskich agentów i zatrzymała 19, a jednocześnie zrealizowała głębokie uderzenia na Belbek i Kronsztad. Kontrwywiad wojskowy pracujący jednocześnie jako narzędzie uderzeniowe dalekiego zasięgu jest w skali europejskiej rozwiązaniem funkcjonalnie unikalnym.
3. miejsce należy do estońskiej KAPO.
9 zdekonspirowanych agentów w 2025 roku, 7 wyroków skazujących z nazwiskami i wymiarem kar od 3 do 6,5 roku, 7 wydaleń, a jednocześnie uczciwe zastrzeżenie w rocznym przeglądzie, że wzrost może wynikać ze skuteczniejszej prewencji, a nie z faktycznego wzrostu aktywności przeciwnika. Wszystko to przy najmniejszym budżecie w zestawieniu, mieszczącym się w przedziale 60 do 100 milionów euro.
4. miejsce zajmuje łotewska VDD
W rocznym raporcie za 2025 rok sformułowała najbardziej jednoznaczne stwierdzenie w regionie, mówiąc o Rosji jako jedynym egzystencjalnym zagrożeniu dla państwowości. 4 zarzuty w sprawie „bałtyckich antyfaszystów", udokumentowany akt sabotażu polegający na podpaleniu urządzeń kolejowych w marcu 2026 i proces Jevgenijsa Okssa domykają obraz pracy służby o 700 do 1 100 etatach.
5. miejsce należy do polskiej ABW.
Ponad 60 postępowań o szpiegostwo w latach 2024 i 2025, 91 osób z zarzutami, 55 zatrzymań w sprawach dywersji, akt oskarżenia w sprawie przesyłek zapalających i szybka identyfikacja sprawców wysadzenia torowiska pod Mikami zamknęły w 2025 roku najgęstszy rok kontrwywiadowczy w powojennej historii Polski. Przy budżecie łącznym 5 polskich służb rzędu 700 milionów euro to jeden z najlepszych wskaźników procesowych w Europie.
6. miejsce zajmuje litewska VSD.
6 zarzutów w siatce GRU obejmującej obywateli Hiszpanii, Kolumbii, Kuby, Rosji i Białorusi, wyrok w sprawie podpalenia sklepu IKEA w Wilnie orzekający 3 lata i 4 miesiące, zarządzanie kryzysem 623 balonów i wspólna z AOTD ocena zagrożeń na 2026 rok, w której odrzucono publicystyczną tezę o celowym rosyjskim sabotażu infrastruktury bałtyckiej w latach 2023–2025, wyróżniają litewski kontrwywiad dyscypliną atrybucyjną.
7. miejsce należy do niemieckiej BfV.
Redukcja rosyjskiej obecności dyplomatycznej w Niemczech do 2 placówek to strategicznie najbardziej znaczący wskaźnik w całym zestawieniu, bo wymusił na przeciwniku przejście do tańszego, ale też mniej skutecznego modelu rekrutacji zdalnej. 4 duże sprawy procesowe w samym 2026 roku, wyrok w Monachium z października 2025 roku, wyrok w Stuttgarcie z sierpnia 2026 roku i pierwsze publiczne przypisanie Rosji ataku bezzałogowców na lotnisko w Lipsku dopełniają obrazu.
8. miejsce zajmuje czeska BIS.
Roczny raport za 2025 rok, opublikowany w sierpniu 2026 roku, zawiera stwierdzenie rzadkiej uczciwości analitycznej. Służba jasno zapisała, że w 2025 roku nie potwierdziła wiarygodnie rosyjskiego koordynowania sabotażu na terytorium Czech, i jednocześnie publicznie przypisała Chinom kampanię cybernetyczną wobec własnego MSZ. Dwuwektorowy obraz Rosja plus Chiny jest w regionie wyjątkowy.
9. miejsce należy do estońskiego Välisluureameta.
Roczny raport „Bezpieczeństwo międzynarodowe i Estonia 2026" formułuje prognozy wobec Mołdawii i Armenii oraz zawiera ocenę o 17-krotnym wzroście produkcji amunicji artyleryjskiej w Rosji od 2021 roku. Wywiad Estonii pracuje przede wszystkim jako producent oceny strategicznej i w tej roli osiąga jakość analityczną porównywalną z instytucjami wielokrotnie większymi.
10. miejsce zajmuje łotewska SAB.
Roczny raport za 2025 rok, opublikowany w styczniu 2026 roku, zawiera ocenę mówiącą wprost, że Rosja coraz częściej postrzega Łotwę tak, jak postrzegała Ukrainę przed wojną. Ten język w rocznym dokumencie państwowym jest w regionie unikalny.
11. miejsce należy do ukraińskich SSO ZSU.
Uderzenie w bazę morską Kronsztad w czerwcu 2026 roku i akcja pod Andriejewką z 30 jeńcami w sierpniu 2026 roku pokazują sprawność operacyjną, która w warunkach pokojowych nie miałaby porównania.
12. miejsce zajmuje rosyjski GZ Sz. Gen. SZ FR (GRU).
Wysoka ocena efektywności ofensywnej wynika ze skali kampanii sabotażowej w Polsce, Niemczech, na Litwie i w Wielkiej Brytanii, a także wobec polskich elektrociepłowni w styczniu 2026 roku oraz systematycznej presji na zakłady zbrojeniowe państw NATO. Ta sama pozycja odzwierciedla jednak głęboką kompromitację, a szczególnie przecieki, które doprowadziły do stworzenia wspólnych pakietów sankcji UE i Wielkiej Brytanii wobec konkretnych jednostek GZ, przyjęty 13 lipca 2026 roku.
13. miejsce należy do łotewskiej MIDD.
Publikacja oceny zagrożenia za 2025 rok opisuje ukierunkowaną aktywność obcych służb wobec infrastruktury krytycznej i personelu, cyberataki oraz systematyczne operacje wpływu, choć bez podania konkretnych liczb.
14. miejsce zajmuje bułgarska DANS.
44 wydalenia obcokrajowców w 2025 roku, drugi wynik w historii agencji po roku 2022, i 25 odmów obywatelstwa z powodu związków z obcymi służbami dają jeden z najmocniejszych mierzalnych wskaźników w przeliczeniu na budżet rzędu 143 milionów euro. Sprawa Aleksandra Newzorowa z lipca 2025 roku, w której decyzja o wydaleniu została uchylona po 3 dniach przez samego przewodniczącego agencji, jest sygnałem, że efektywność ta może zostać obniżona przez wpływ wewnętrzny na proces decyzyjny.
15. miejsce należy do fińskiej Supo.
Przegląd szpiegostwa państwowego 2026 zawiera jednoznaczne ustalenie, że wobec Finlandii nie skierowano aktów sabotażu, przy równoczesnym uznaniu Rosji za główne zagrożenie. To najprecyzyjniejszy defensywny wskaźnik w zestawieniu. Zarzuty postawione byłemu szefowi służby Anttiemu Pelttariemu w sierpniu 2026 roku i obciążenie sprawą tankowca Eagle S częściowo równoważą ten obraz.
16. miejsce zajmuje litewska AOTD
AOTD to współautor oceny zagrożeń na 2026 rok, w której litewski wywiad wojskowy wraz z VSD odrzucił publicystyczną tezę o celowym rosyjskim sabotażu infrastruktury bałtyckiej. Brak zdarzeń operacyjnych, ale wysoka jakość analityczna.
17. miejsce należy do francuskiej DGSI.
3 przypadki sabotażu i szpiegostwa na terytorium Francji od stycznia 2026 roku, sprawa SOS Donbass jako narzędzia ingerencji rosyjskiej, zarzuty wobec osoby urodzonej na Białorusi w sprawie szpiegostwa wobec francuskiego producenta dronów oraz dwukrotne wezwanie przedstawicieli Rosji w lipcu i wrześniu 2026 roku pokazują przejście do fazy asertywnej. Efektywność ta jest jednak niska w stosunku do budżetu rzędu 2,5 do 3,5 miliarda euro i 15 do 17 tysięcy etatów.
18. miejsce zajmuje brytyjska Defence Intelligence.
DIS to autor ocen tempa rosyjskich uderzeń szacujących styczniowe uderzenia z 2026 roku na około 4 400 bezzałogowców i ocen rosyjskich strat sięgających w maju 2026 roku blisko 500 tysięcy zabitych. Publiczna jakość analityczna dorównuje najlepszym raportom w regionie.
19. miejsce należy do niemieckiej MAD.
Roczny raport z oceną zagrożenia szpiegowskiego wobec Bundeswehry na poziomie rekordowo wysokim, opublikowany w grudniu 2025 roku, ustanawia poziom odniesienia dla europejskich wywiadów wojskowych.
20. miejsce zajmuje rumuńska SRI.
2 zapobieżone podpalenia w 2025 roku, w tym akcja wobec siedziby Nova Post w Bukareszcie w październiku 2025 roku z zatrzymaniem 2 obywateli Ukrainy i wcześniejsza operacja styczniowa z identyfikacją wykonawcy przed działaniem, są dobrym wskaźnikiem pracy prewencyjnej. Obciążenie tymczasowym kierownictwem utrzymywanym po 11 miesiącach prezydentury znacząco obniża ocenę efektywności zasobów.
21. miejsce należy do słowackiego Vojenskiego spravodajstva.
Sprawozdanie o działalności za 2024 rok opublikowane w czerwcu 2026 roku, zakończenie operacji MASQUERADE w kwietniu 2026 roku i uznanie Rosji za zagrożenie, w wyraźnym odróżnieniu od cywilnej SIS, plasują słowacki wywiad wojskowy powyżej cywilnego odpowiednika.
22. miejsce zajmuje brytyjska MI5.
Wzrost o 35 % liczby osób badanych w związku z działalnością państw wrogich, ustawa National Security (State Threats) Act 2026 z sankcją do 14 lat i 2 wydalenia rosyjskich dyplomatów w lutym i kwietniu 2026 roku są w praktyce reakcją na wcześniejsze niepowodzenia procesowe, w tym upadek postępowania wobec agenta chińskiego. Przy Single Intelligence Account wynoszącym 4,93 miliarda funtów, co daje około 5,7 miliarda euro i stanowi największy budżet wywiadowczy w zestawieniu, 22 pozycja jest najmocniejszym sygnałem, że wielkość zasobów nie przekłada się bezpośrednio na widoczne wyniki.
23. miejsce należy do fińskiego Puolustusvoimien tiedustelulaitos.
Publiczny przegląd wywiadu wojskowego 2026 bez zdarzeń operacyjnych, ale w koherentnym stylu instytucjonalnym.
24. miejsce zajmuje włoska AISI.
Najpoważniejszy w zestawieniu przypadek penetracji własnych struktur, w postaci zatrzymania byłego funkcjonariusza wywiadu za przekazywanie informacji oficerowi GZ (GRU) w Rzymie i 5 dalszych osób z resortu obrony objętych postępowaniem w lipcu 2026 roku, oraz sabotaż kolejowy w dniu otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich w lutym 2026 roku obniżają pozycję mimo szybkiej reakcji dyplomatycznej polegającej na wydaleniu 2 attaché w ciągu 2 dni.
25. miejsce należy do polskiej SKW.
Zatrzymanie długoletniego pracownika resortu obrony w lutym 2026 roku jest widocznym śladem pracy, ale wąska widoczność publiczna nie pozwala na wyższą ocenę.
26. miejsce zajmuje rosyjska FSB.
308 zapobieżonych zamachów w 2025 roku według danych własnych i 1 904 osoby oskarżone o zdradę stanu od 2022 roku pokazują skalę aktywności, ale porażki ochronne, w postaci zabójstwa generała Aleksiejewa w lutym 2026 roku i pułkownika Dawydowa w czerwcu 2026 roku oraz utraty 34 procent lotnictwa strategicznego w operacji „Pajęczyna", ograniczają ocenę defensywną. Wszystkie liczby pochodzą od samej służby, co w reżimie informacyjnym Rosji obniża ocenę analityczną.
27. miejsce należy do bułgarskiej Służby „Военна информация".
Jej roczny raport zawiera ocenę o znaczącym wzroście ryzyka dywersji i sabotażu wobec infrastruktury krytycznej.
28. miejsce zajmuje rosyjska SWR.
Kompromitacja oficera Suszkowa penetrującego węgierski MCC i uczelnię NKE w maju 2026 roku i rozbicie operacji SWR w Szwecji przez Säpo w sierpniu 2026 roku dominują nad widocznym obrazem pracy służby.
29. miejsce należy do rumuńskiej DGIA
To ważny uczestnik operacji październikowej obok SRI, DIICOT i MAI-DCCO.
30. zajmuje włoska AISE
To obecna w dossier parlamentarnym o rozpoznaniu satelitarnym, ale bez spraw operacyjnych.
31. miejsce należy do węgierskiej AH.
Zdekonspirowanie oficera SWR Suszkowa bez formalnej aresztowania, przesłuchanie informatyka związanego z Tisza Párt w marcu 2026 roku i jednoczesne odwołanie szefów wszystkich 4 węgierskich służb 12 czerwca 2026 roku, z uzasadnieniem odwołującym się do postępowań wobec informatyków opozycyjnych, pokazują zaangażowanie w konflikt polityczny obniżające efektywność w klasycznej misji kontrwywiadowczej.
32. miejsce zajmuje białoruski KGB.
14 zatrzymań za szpiegostwo od początku 2025 roku i sprawa Litwina Andrejsa Trockisa skazanego na 15 lat są jedynymi udokumentowanymi rezultatami, ale wszystkie liczby pochodzą od samego reżimu i mają charakter propagandowy.
33. miejsce należy do białoruskiej GRU SG SZ RB.
Widoczna wyłącznie przez pryzmat porażek, w postaci zatrzymania agenta przez ABW w Polsce w lutym 2026 roku i wykrycia prób penetracji ukraińskiego wywiadu przez SBU i HUR w styczniu 2026 roku.
34. ostatnie miejsce zajmuje słowacka SIS,
To jedyna cywilna służba informacyjna państwa NATO w zestawieniu, która nie opublikowała rocznego sprawozdania od 2023 roku. Sprawozdanie za 2024 rok zostało skrytykowane jako prorosyjskie na zamkniętym posiedzeniu komisji parlamentarnej w maju 2026 roku, opozycja zapowiedziała kroki prawne w lipcu 2026 roku. Brak sprawozdawczości i ograniczona rozliczalność wykluczają rzetelną ocenę stosunku efektu do nakładów.
Uwagi autora
Zestawienie nie obejmuje polskich wywiadów zagranicznych - Agencji Wywiadu i Służby Wywiadu Wojskowego.
Powód jest podwójny.
Metodycznie obie służby działają w domenie operacyjno-rozpoznawczej i analityczno-informacyjnej , a nie ofensywnej, gdzie widoczność publiczna jest z definicji minimalna, a ranking oparty na źródłach jawnych każdą taką służbę zepchnąłby na dół zestawienia z powodów proceduralnych, a nie merytorycznych.
Ten sam problem dotyczy zresztą niemieckiego BND, brytyjskiego SIS oraz francuskiego DGSE, których również w rankingu nie ma.
W przypadku SWW a także AW dochodzi jednak przyczyna osobista. Jako były oficer służby wojskowej, a także przechodzący szkolenie w cywilnej, świadomie nie dokonuję oceny własnych instytucji, ponieważ zachowanie dyscypliny analitycznej wobec formacji, w której się służyło, jest w praktyce niemożliwe, a każda ocena - pozytywna czy krytyczna - zostałaby słusznie zakwestionowana jako obciążona konfliktem interesów.
Ta sama zasada obowiązuje mnie wobec całego polskiego systemu bezpieczeństwa, dlatego również ocena SKW i ABW opiera się wyłącznie na tym jednym, publicznie potwierdzonych zdarzeniach, bez próby szerszej rekonstrukcji ich pracy.
Podsumowanie
Ranking układa się w wyraźny wzór geograficzny. Pierwsza jedenastka to prawie wyłącznie służby państw wschodniej flanki NATO i Ukrainy.
Wielka Brytania z największym budżetem w zestawieniu plasuje się na 22 pozycji, Francja na 17, Włochy na 24. Estonia na 3 miejscu przy najmniejszym budżecie w zestawieniu jest najmocniejszym sygnałem, że w warunkach presji hybrydowej dyscyplina raportowania, precyzja procesowa i uczciwość analityczna dają większy zwrot niż sama wielkość zasobów.
Polska ABW z 5 pozycją potwierdza, że średnie zasoby mogą przynosić najwyższą efektywność procesową w regionie, ale asymetria jawności między ABW a AW i SWW uniemożliwia jawną ocenę pełnego potencjału polskiego systemu.
Rosyjskie służby, mimo skali aktywności ofensywnej, plasują się w drugiej połowie stawki ze względu na spektakularne porażki defensywne i propagandowy charakter wszystkich udostępnianych liczb.
Metodyka.
Ranking obejmuje 34 pojedyncze służby oceniane w skali od 1 do 10 w 4 kryteriach o wagach 35, 25, 25 i 15 procent.
Ocena obejmuje okres od 1 stycznia 2025 do 5 września 2026 roku i opiera się wyłącznie na publicznie dostępnych źródłach, obejmujących roczne raporty służb, komunikaty urzędowe, oświadczenia MSZ, wyroki sądowe oraz relacje poważnych mediów.
Wagi kryteriów są autorskie i można je uzasadnić inaczej. Przy wyższej wadze efektywności operacyjnej pozycja SBU, HUR i ABW rośnie, przy wyższej wadze jakości analitycznej wygrałaby BIS lub VDD.
Rezultaty niejawne z definicji pozostają poza oceną, więc każda pozycja opisuje widoczną część pracy służby, a nie pełny obraz jej skuteczności.
Zestawienie w jednej tabeli służb działających w skrajnie różnych warunkach funkcjonalnych, od Ukrainy prowadzącej wojnę egzystencjalną po państwa reżimowe zamknięte informacyjnie, oczywiście jest z definicji obciążone i nie zastępuje pogłębionej analizy pojedynczych instytucji.
#wojna #rosja #ukraina
