Niskie dochody, brak swobody w planowaniu kariery i ograniczone możliwości rozwoju – to główne powody, dla których doktoranci rezygnują z kontynuowania kariery w nauce. Badania przeprowadzili naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Zespół Katedry Badań nad Nauką i Szkolnictwem Wyższym UMK w Toruniu pod kierunkiem dr. hab. Dominika Antonowicza realizuje grant, mający na celu poznanie motywów podjęcia kształcenia w szkołach doktorskich, przyczyn rezygnacji z kariery w akademii, a także określenie z perspektywy doktoranta roli promotora w procesie kształtowania ścieżki naukowej. Badania jakościowe dopiero przed nimi, ale poznaliśmy już pierwsze wyniki (jeszcze niepublikowane) badań ilościowych. Przeprowadzono je pod koniec ubiegłego roku na próbie 1157 osób. Wśród ankietowanych przeważały kobiety (56%), większość pracuje zawodowo (70,3% w naukach społecznych; 67,5% w naukach medycznych i o zdrowiu; 42,5% w naukach ścisłych i przyrodniczych), a 26,4% ma na utrzymaniu rodzinę.
Głównym motywem podjęcia kształcenia w szkole doktorskiej była dla respondentów możliwość samorozwoju. Tym kierowało się aż 73,5% doktorantów. Nieco mniej chciało w ten sposób realizować własne zainteresowania (66,7%). Niespełna połowa myślała o perspektywie zatrudnienia w nauce (46,3%). Pojawiały się też odpowiedzi wskazujące na prestiż związany z posiadaniem stopnia doktora (35,6%) oraz silniejszą pozycję na pozanaukowym rynku pracy (25,5%). [...]
#nauka #szkolnictwowyzsze #doktornauk #kariera #umk
