1407 + 1 = 1408 Prywatny licznik: 34+1=35 Tytuł: Uśpione Autor: Anthony Passeron Kategoria…

1407 + 1 = 1408

Prywatny licznik: 34+1=35

Tytuł: Uśpione

Autor: Anthony Passeron

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381918916

Liczba stron: 200

Ocena: 9/10

Huh, znakomita lektura wchodząca jak masełko w 1 wieczór. Stron ledwo 200, rozdziały najczęściej króciutkie (po parę stron), za to tematyka naprawdę potężna. Mamy bowiem do czynienia z książką, która przeplata ze sobą dwa wątki: poznawanie przez autora historii niemalże wymazanego z rodzinnych kart wujka Désiré oraz opis odkrywania przez naukowców wirusa powodującego niezwykle rzadkie choroby, co później ogólnie zidentyfikowano jako AIDS. I o ile ta druga część jest zdecydowanie reportażem, tak ta pierwsza jest, nazwałbym to, fabularyzowanym reportażem, nieco znanym z kart nagrodzonej Nagrodą Nobla Annie Ernaux. Jako że trzeba w bookmeterze jakoś książkę zakwalifikować, to niech będzie to reportaż

Druga część książki w zasadzie nie wymaga większego wyjaśniania, acz autor przyjmuje tu zdecydowanie spojrzenie faworyzujące Francuzów. Pierwsza zaś zasługuje na większe rozwinięcie - poznajemy losy rodziny z małej, podgórskiej miejscowości położonej przy granicy francusko-włoskiej. Rodzina zaś jest mieszanką lokalsów oraz uciekinierów z faszystowskich Włoch, która za pomocą ciężkiej i wytrwałej pracy stara się osiągnąć awans społeczny. I finalnie to się udaje - Désiré jest pierwszym potomkiem, który osiąga średnie wykształcenie i ma w Nicei kontynuować edukację. Ten jednak szybko wkracza w towarzystwo, wraz z którym wpada w kolejne narkotyki - jak się dalej życie toczy, nie trzeba dodawać, biorąc pod uwagę ówczesną śmiertelność chorych osób.

W książce jest jedna rzecz, która mnie zachwyca i co powoduje taką wysoką moją ocenę - nie znajdziemy tu ani słowa współczucia wobec osób zażywających narkotyki, które poprzez współużywanie strzykawek narażają się na AIDS (i całe szczęście, ja sam nie mam wobec takich osób ani grama współczucia). Praktycznie całość uwagi skupiona jest przede wszystkim na rodzinie. Na matce, która nie chce zaprzepaścić dotychczasowych prób awansu społecznego i nie chce przyjąć do wiadomości kolejnych faktów i publicznie im zaprzecza. Na ojcu, który przed trudnym tematem śmiertelnej choroby syna ucieka w pracę. Na młodszym synu, który ma w sobie mnóstwo złości na niesprawiedliwość podejścia rodziny. Na znajomych bliższych i dalszych, a nawet lekarzach, którzy po prostu boją się nieznanego zjawiska i wolą się o nim nie przekonać na własnej skórze. No i finalnie na największej ofierze całej sytuacji - na córce Désiré, która niczym nie zawiniła, a urodziła się z wyrokiem śmierci.

Jeszcze na sam koniec - absolutnie fantastyczna okładka. Pomysł bardzo prosty ale bardzo zdecydowanie przemawiający.

Książka w mojej ocenie naprawdę znakomita, serdecznie polecam

#bookmeter #ksiazki #aids

#owcacontent