Jeszcze kilkadziesiąt lat temu Polska znajdowała się po drugiej stronie żelaznej kurtyny, a dziś współtworzy najważniejszy sojusz obronny świata. Polska wstąpiła do NATO w momencie, gdy bezpieczeństwo w Europie wydawało się trwałe, ale kolejne kryzysy pokazały, jak istotna była ta decyzja. Dziś Sojusz to nie tylko gwarancja obrony, ale też zobowiązania, które kształtują polską politykę bezpieczeństwa i obecność militarną na świecie.
Przystąpienie do NATO było jednym z kluczowych celów polskiej polityki zagranicznej w latach 90. XX wieku. Dążenie do członkostwa wynikało z potrzeby zagwarantowania Polsce stabilności i bezpieczeństwa po upadku bloku wschodniego. W nowej rzeczywistości geopolitycznej konieczne stało się znalezienie trwałego miejsca w europejskiej architekturze bezpieczeństwa oraz zapewnienie sobie realnych gwarancji obronnych. [...]
Polska nawiązała pierwsze kontakty z NATO 21 marca 1990 roku, kiedy to minister spraw zagranicznych Krzysztof Skubiszewski odwiedził Kwaterę Główną Sojuszu w Brukseli. Kolejnym istotnym krokiem było utworzenie 9 sierpnia 1990 roku Biura Łącznikowego RP przy NATO w Ambasadzie RP w Belgii, co stanowiło formalizację współpracy. Wkrótce relacje zacieśniły się dzięki wizytom wysokiej rangi urzędników: we wrześniu 1990 roku Polskę odwiedził sekretarz generalny NATO Manfred Wörner, a 3 lipca 1991 roku, dwa dni po rozwiązaniu Układu Warszawskiego, w Kwaterze Głównej NATO gościł prezydent Lech Wałęsa. [...]
#historia #historiapolski #xxwiek #1999 #nato #kalendarium #historykon
