Szczątki mieszkańców Herkulanum, którzy schronili się w nabrzeżnych budowlach na czas erupcji Wezuwiusza.
W roku 1981, w Herkulanum odkopano szkielety ludzkie pochodzące z I wieku n.e. Razem natrafiono na 55 szkieletów (30 dorosłych mężczyzn, 13 dorosłych kobiet i 12 dzieci). Na odkrycia natrafiono na plaży oraz w komorach dla łodzi przy brzegu. Jako, że wcześniej znaleziono jedynie kilka szkieletów, sądzono że niemal wszyscy mieszkańcy miasta zdołali uciec przez kataklizmem. Jednak odkrycie z roku 1981 zmieniło spojrzenie naukowców.
Mieszkańcy Herkulanum, czekający na brzegu na ratunek z morza, zginęli nagle w wyniku uderzenia silnego gorąca – około 500°C. Wysoka temperatura spowodowała skurczenie się członków oraz łamanie kości czy zębów.
Warto odnotować, że znalezisko jest tym cenniejsze, że aż do III wieku Rzymianie kremowali zwłoki i do naszych czasów zachowało się niewiele szczątków ludzkich z tamtego okresu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W 2019 roku, w południowej Turcji, podczas pracy na roli została odkryta gigantycznych rozmiarów mozaika. Z podanych informacji wynika, że jest to przypuszczalnie kompleks łaźni, a jedna z mozaik ma rozmiary szacowane na 149 m2. Obiekt znajduje się na terenie antycznego miasta Antiochia ad Cragum. Dziś są to okolice miasta Gazipasa.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymskie plany miejskie - jak Rzymianie wytyczali ulice?
Rzymianie byli znani ze swojego doskonałego zmysłu inżynieryjnego, który znalazł swoje odzwierciedlenie nie tylko w budowie akweduktów czy dróg, ale także w planowaniu miast i fortów. W szczególności system wytyczania ulic stał się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów ich urbanistyki, a jego wpływy są widoczne w miastach na terenie dawnego Imperium Rzymskiego aż do dzisiaj.
Cardo i decumanus
Rzymskie miasta oraz forty (castra) były planowane według rygorystycznych, prostokątnych siatek ulic. Najważniejszym elementem tego systemu były dwie prostopadłe arterie – cardo maximus oraz decumanus maximus. Cardo to główna ulica biegnąca z północy na południe, natomiast decumanus przebiegał ze wschodu na zachód. Te dwa szlaki krzyżowały się zazwyczaj w centrum miasta, tworząc forum – miejsce spotkań, handlu i religijnych ceremonii.
Forty rzymskie miały podobny plan, z bramami na końcach każdej z osi głównych ulic. Ta siatka ulic nie tylko ułatwiała poruszanie się, ale także była kluczowa dla skutecznej obrony – szybki transport wojsk i zaopatrzenia był dzięki temu znacznie prostszy. Co więcej, rozmieszczenie budynków mieszkalnych, świątyń, rynków czy bazarów wzdłuż tych osi gwarantowało łatwy dostęp do wszystkich kluczowych funkcji miasta.
Pragmatyzm i funkcjonalność
Plany rzymskich miast były oparte na praktycznym myśleniu. Każda przestrzeń była dokładnie przemyślana. Podział na kwadraty pozwalał na uporządkowane osiedlanie mieszkańców oraz łatwe budowanie i rozbudowywanie struktur miejskich. Dzięki temu Rzymianie mogli szybko tworzyć miasta w nowo zdobytych prowincjach, zapewniając sobie kontrolę nad danym terytorium.
Nie tylko aspekty obronne i militarne były brane pod uwagę. System ulic miał także funkcję sanitarną – wzdłuż głównych arterii budowano kanalizacje, które odprowadzały wodę deszczową i ścieki, utrzymując miasta czyste i zdrowsze niż wiele innych osad w starożytności.
Trwałe dziedzictwo
Rzymskie wytyczanie ulic miało olbrzymi wpływ na rozwój urbanistyki w Europie. Wiele współczesnych miast, które rozwijały się na fundamentach dawnych rzymskich osad, wciąż zachowuje ślady tego planowania. Przykładem są chociażby miasta takie jak Paryż (Lutetia) czy Londyn (Londinium), których stare dzielnice są wyraźnie zorganizowane w nawiązaniu do rzymskich siatek ulic.
Z perspektywy historycznej, system ten nie był jedynie wynikiem wojskowej precyzji, ale także świadectwem geniuszu organizacyjnego Rzymian. Ich urbanistyka nie tylko służyła codziennym potrzebom mieszkańców, ale także przetrwała wieki, inspirując późniejsze pokolenia architektów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 275 n.e. - Tacyt został ogłoszony przez senat cesarzem rzymskim. Wybór 75-letniego senatora prawdopodobnie z góry uznawany był za tymczasowy, na co wskazuje podeszły wiek elekta. Uważał się za potomka historyka rzymskiego Tacyta, w związku z czym polecił kopiowanie jego dzieł i umieszczanie ich w bibliotekach publicznych. Został albo zamordowany, albo zmarł z powodu gorączki. Panował niecały rok.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wyjątkowa kamea ukazująca Septymiusza Sewera i jego żonę
Rzymska kamea ukazująca popiersia cesarza Septymiusza Sewera i Julii Domny. Obiekt wykonany jest z sardonyksu i złota oraz datowany jest na początek III wieku n.e.
Kamea był to szlachetny i półszlachetny kamień ozdobiony wypukłym reliefem.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Bursztyn w antycznym Rzymie - skarb Bałtyku w rękach cesarzy
W starożytnym Rzymie bursztyn był cenionym materiałem o wielorakim zastosowaniu, od biżuterii po amulety i ozdoby domowe. Jego niezwykłe piękno, właściwości lecznicze oraz rzadkość przyciągały uwagę nie tylko zamożnych obywateli, ale także samych cesarzy. Skąd wzięła się ta fascynacja bursztynem i jaką rolę odgrywał w rzymskiej kulturze?
Droga bursztynu: od Bałtyku do Rzymu
Źródłem rzymskiego bursztynu była północna Europa, a szczególnie wybrzeża Bałtyku, dzisiejsze tereny Polski, Litwy, Łotwy i Kaliningradu. To właśnie tam znajdowały się największe złoża bursztynu, a szlaki handlowe prowadziły ten cenny surowiec do serca Imperium Rzymskiego. Jednym z najbardziej znanych szlaków był „szlak bursztynowy”. Szlak bursztynowy, podobnie jak inne historyczne trasy handlowe, przebiegał naturalnymi „korytarzami”, czyli dolinami rzek. Dokładny przebieg szlaku nie został jednoznacznie określony. Uznaje się, że zaczynał się on w Akwilei nad Adriatykiem, jednym z rzymskich centrów rzemieślniczych. Początkowo szlak wiódł przez Bramę Morawską, następnie skręcał na północ i przez Śląsk, wschodnią Wielkopolskę oraz Kujawy (brodem przez Wisłę w Otłoczynie koło Torunia) prowadził nad Bałtyk.
Można przypuszczać, że główna nitka szlaku, poczynając od przełomu I i II wieku n.e., biegła z Wiednia (Vindobona) przez Brno, Kłodzko, Wrocław, Kalisz (Calisia/Kalisia), Konin (Setidava), Bydgoszcz i Świecie do Gdańska.
Bursztyn jako symbol luksusu i magii
Rzymianie szybko dostrzegli walory estetyczne bursztynu. Wykorzystywano go do tworzenia biżuterii, ozdób domowych, a także detali architektonicznych. Wnętrza domów bogatych patrycjuszy zdobiły przedmioty wykonane z bursztynu, które miały świadczyć o ich statusie i bogactwie. Cesarz Neron był znanym miłośnikiem bursztynu, a jego panowanie to okres największej popularności tego surowca.
Pliniusz Starszy opisuje jedną z wypraw, która miała miejsce w czasach panowania cesarza Nerona. Otóż Neron wysłał swojego poddanego, by ten dostarczył mu drogocenny kamień. Zważywszy na odległość Bałtyku od Rzymu, jego podróż trwała zapewne dwa miesiące, licząc że dziennie przekraczał około 30 km. Wyprawa miała charakter oficjalnej ekspedycji państwowej, nie zaś prywatnej inicjatywy handlowej.
Właściwości lecznicze i magiczne bursztynu
Rzymianie przypisywali bursztynowi również właściwości magiczne i lecznicze. Rzymianie używali bursztynów także w medycynie. Dzieciom przywiązywano je jako amulety. Według Kallistratusa w każdym wieku bursztyn dobrze działa przeciw szaleństwu i problemom z oddawaniem moczu. Jego specjalna odmiana nazywana „chryselectrum” o kolorze niejako złotym przywiązana do szyi miała leczyć febry i inne choroby, utarta z miodem i olejkiem różanym choroby uszu.
Bursztyn w sztuce i modzie
Ozdoby z bursztynu były noszone przez kobiety, ale także przez mężczyzn. Często wykonywano z niego figurki, które stanowiły element wystroju domów, a także różne drobne przedmioty codziennego użytku, takie jak grzebienie czy pudełka. Szczególnie popularne były naszyjniki, bransolety i pierścienie. Niewielkie figurki, często przedstawiające bóstwa lub sceny mitologiczne, były nie tylko pięknymi ozdobami, ale też amuletami o religijnym znaczeniu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 15 n.e. - urodził się cesarz Witeliusz, który był władcą w tzw. Roku Czterech Cesarzy. Rządy Witeliusza charakteryzowały się wielką rozrzutnością w dziedzinie życia pałacowego. Bez przerwy biesiadował. Jadł co najmniej trzy razy dziennie: śniadania, obiady, wieczerze i uczty. Często wymiotował, aby móc jeść dalej i więcej. Różnorodność i ilość potraw przewyższała pojęcie zwykłego Rzymianina. Do rekordów należy uczta, na której podano 2000 najwyborniejszych ryb i 7000 sztuk różnego ptactwa. Witeliusz chciał mieszkać jak nikt przed nim. Złoty Dom budowany przez Nerona, pełen ozdób i przepychu, uznał za ubogi. Obliczono, że przez krótki czas jego panowania na osobiste zbytki władcy wydano około 900 000 000 sesterców.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
"Dzieje Rzymu od założenia miasta" - wielkie dzieło Tytusa Liwiusza
Tytus Liwiusz (59 p.n.e. - 17 n.e.), jeden z najważniejszych historyków starożytnego Rzymu, pozostawił po sobie monumentalne dzieło – "Ab Urbe Condita" (czyli "Dzieje Rzymu od założenia miasta"). Jego praca, licząca pierwotnie aż 142 księgi, była próbą spisania historii Rzymu od momentu jego mitycznego założenia przez Romulusa aż do współczesnych mu czasów, czyli końca I wieku p.n.e. Choć z dzieła zachowało się do naszych czasów jedynie 35 ksiąg, to jego wpływ na późniejsze dzieje literatury, historiografii oraz postrzeganie starożytności jest ogromny.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Porta Portuensis była jedną z monumentalnych bram w murach obronnych starożytnego Rzymu, wybudowaną w czasach cesarza Aureliana w III wieku n.e. Brama znajdowała się w zachodniej części miasta, w pobliżu dzisiejszego Trastevere, i prowadziła do Portu rzymskiego, jednego z głównych ośrodków handlowych starożytności, leżącego u ujścia rzeki Tyber. Brama została przebudowana w 403 roku n.e., za rządów Honoriusza.
Porta Portuensis miała kluczowe znaczenie dla handlu, ponieważ łączyła miasto z portem i była ważnym węzłem komunikacyjnym. Przez nią przechodziły towary drogą via Portuensis z różnych zakątków Imperium Rzymskiego – od zboża z Egiptu, przez oliwę z Hiszpanii, po egzotyczne produkty z Azji i Afryki. Była to głównie brama handlowa.
Sama brama miała typowy dla epoki monumentalny charakter, z dwiema półkolistymi wieżami obronnymi po bokach i dwoma łukami, przez które mogły przejeżdżać zarówno wozy z towarami, jak i piesi.
Porta Portuensis przetrwała aż do XVII wieku, kiedy została rozebrana z polecenia papieża Urbana VIII, który postanowił przebudować umocnienia miasta. W jej miejsce zbudowano nową bramę, Porta Portese, którą można podziwiać do dziś.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
• 431 p.n.e. - dedykacja świątyni Apollona. Wzniesiono ją na Polu Marsowym, później niejednokrotnie przebudowywano. Do dziś pozostały trzy kolumny tuż obok teatru Marcellusa. Przez cztery wieki byłą jedyną świątynią Apollona w samym Rzymie. Czczono go tutaj głównie, jako boga uzdrowiciela.
• 138 p.n.e. - dedykowano świątynię Marsa na Polu Marsowym.
• 63 p.n.e. - urodził się w Rzymie Gajusz Oktawian, późniejszy pierwszy cesarz Oktawian August, używający tytułu princeps. Jego kariera polityczna zaczęła się wraz z informacją o pośmiertnej adopcji przez Juliusza Cezara. Po wygraniu wojny domowej zaczęły się jego długie i rozsądne rządy, które przyniosły państwu rzymskiemu stabilizację oraz czas reform.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymianki smarowały twarze ołowianą pastą, która wybielała im skórę (niezwykle modna była bladość). Ołów było często wykorzystywany także jako słodzik oraz konserwant żywności. Uważa się, że używanie dużej ilości tzw. defrutum (słodkie wino) źle wpływało na zdrowie Rzymian. Należy jednak wspomnieć, że w starożytności nikt nie wiedział o szkodliwym znaczeniu tego pierwiastka.
Ołów jest bardzo szkodliwy dla organizmu ludzkiego i jego nadmiar może doprowadzić do zatrucia, nazywanego "ołowicą". Skutki przyjęcia ołowiu są tragiczne - zaburzenia mózgu, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek).
Co ciekawe, słój rzymskiego kremu do twarzy został znaleziony w Londynie w 2004 roku. Jest to mieszanka zwierzęcego tłuszczu, mąki i cyny.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
