Lubieprawiczkow

X Widzę, że część z Was uznała tę historię za wymyśloną. Powiem tak: nie mam lekkiego pióra, więc jeśli komuś moje wypociny dostarczyły materiału do pośmiania się, to przynajmniej jakiś pożytek z mojego grafomaństwa...

Przecież wiem, gdzie piszę. Nie przychodzę tu z oczekiwaniem, że wszyscy będą kiwać głowami z przejęciem i traktować każdą moją opowieść jak relację świadka koronnego. Nie zamierzam nagle udawać, że nie znam tej konwencji tego portalu tylko dlatego, że tym razem to moja historia znalazła się na tapecie.

Opowiedziałam anegdotę, bo mnie samej bawi jej absurdalność pewnego okresu w moim żyćku. A że przy okazji wyszedł mi przydługi wywód z dygresjami, to już osobna przypadłość.

Zresztą, nie ma co się nad tym rozwodzić. Szkoda tylko, że ja musiałam się tyle naprodukować, żeby ostatecznie zostać posądzoną o pisanie fikcji. Następnym razem chyba ograniczę się do trzech zdań, chociaż znając mnie, i tak skończy się na siedemnastu dygresjach. Dobra, koniec tego grafomaństwa, bo jeszcze ktoś pomyśli, że szykuję drugi sezon.

Sayonara, dont stap, keeeen du jiiiit.

#gownowpis

To konto było poświęcone trollowaniu pewnego 23-letniego wówczas prawiczka, mangozjeba i studenta gównokierunku, jakim jest politologia (tak dumnie zawsze podkreślałeś, że masz wykształcenie administracyjne :)), ale mój słomiany zapał dał się we znaki i odpuściłam sobie, tym lepiej dla mnie.Śmiałam się z niego i trollowałam go głównie dlatego, że niesamowicie bawiła mnie jego nieporadność w kontaktach z kobietami, a także brak płynności mowy w sytuacjach stresowych. Pod tym względem akurat jesteśmy do siebie podobni. Z problemem jąkania zmagam się jeszcze od czasów studiów, a teraz, po traumatycznych doświadczeniach związanych z pracą na słuchawce, ta przypadłość postanowiła ponownie przypomnieć o swoim istnieniu. Ja pi⁎⁎⁎⁎lę, kolejna dygresja. Do brzegu, pszczółko, do brzegu, do c⁎⁎ja, bo mój wysryw zaczyna przypominać opis pewnej przypadłości, w której człowiek nie potrafi utrzymać jednej myśli, tylko po drodze zalicza siedemnaście przystanków, trzy objazdy i dwie wycieczki krajoznawcze! PIONA!

Wracając do meritum: lubiłam rzucać w jego stronę tekstami pełnymi dwuznaczności i aluzji, żeby wprawiać go w zakłopotanie, wyprowadzać z równowagi i patrzeć, jak próbuje się w tym wszystkim odnaleźć. Nie miałam wtedy najmniejszego pojęcia, że z czasem role się odwrócą, a człowiek, z którego tak beztrosko sobie drwiłam, zostanie moim partnerem. Życie ma naprawdę osobliwe poczucie humoru..Najpierw zrobiło ze mnie internetową prześladowczynię, a później uznało, że najlepszym rozwiązaniem będzie zeswatanie mnie z ofiarą moich własnych żartów. I tak oto zamiast kolejnego trollingu wyszedł z tego związek. Chyba najdłuższy żart, jaki kiedykolwiek sobie z kogoś zrobiłam, z tą drobną różnicą, że tym razem oboje nieźle się w niego wpakowaliśmy przez dwa lat z przystankami na przerwę po drodze jak na chaotycznych ludzi przystało.

I tak o tym koncie nikt nie pamięta, i tak z kontekstu wypowiedzi nie można powiedzieć, o kogo chodzi, więc do nikogo to nie dotrze, ale potrzebowałam to gdzieś wyrzucić.

To nie koniec. Dalej będę o tym pisać i wspominać ból d⁎⁎y użytkowników pewnego portalu, którzy tak masowo planowali przeprowadzkę na ten portal i przy okazji poruszać inne wątki, o ile ich nie zgubię.

Z fartem #pdk

Wasza Pzczółka.