BoroovaOld

Dzień dobry wszystkim "hejterom". Chcialem sie przedstawic i moim pierwszym postem troche tez zwierzyc. Mam 40+ lat i oficjalnie od 4 dni jestem bezrobotny. Wlasnie siedze sobie na balkonie i w sloneczku przegladam nastepce zakopa, czyli hejto. Powiem wam, ze dawno nie czulem sie tak dobrze jak teraz. Mialem dobra prace, BAAARDZO dobrze platna, ale zarazem mega stresujaca. Amerykanskie korpo w Wawie, jakby co. No i niedawno nadeszly ciecia etatow w firmie i caly moj zespol sie posypal. Z jednej strony troche panika, bo jak sie traci prace to masz wrazenie jakby sie swiat mial zawalic (tym bardziej, ze rodzina na utrzymaniu), ale po jakims czasie czlowiek zaczyna sobie uswiadamiac, ze to nie koniec swiata. Tak, bede szukal nowej pracy minimum 6 do 12 miesiecy (kiedys to przerabialem). Tak, widze szalejace ceny wszystkiego w sklepach i czuje to na portfelu, ALE po latach naprawde ciezkiej pracy, okupionej nierzadko zdrowiem, mam teraz mozliwosc usiasc i odpoczac od tego calego szajsu - gonitwy szczurow, ciaglej presji i probie udowadniania wszystkim w okolo ze jestem najlepszy. Pamietajcie, kochani, warto miec cel i do niego dazyc, ale po drodze nie zatraccie siebie i tym kim byliscie. Pracujcie madrze, cokolwiek robicie - robcie to najlepiej jak umiecie, ale pamietajcie, zeby zawsze moc spojrzec sobie w oczy patrzac w lustro i powiedziec: Jestem przyzwoitym czlowiekiem i nie sprzedalem sie za kase. Pozdro i z fartem!