drozdy

Drozd śpiewak to ptak, którego dosyć łatwo możemy zaobserwować w lasach, parkach czy ogrodach. Posiada upierzenie w odcieniach brązu, z jasnym brzuchem o ciemnym nakrapianiu. Najczęściej widuje się go podczas żerowania na ziemi; przebiegającego sprawnie z miejsca na miejsce i grzebiącego w ściółce. Gdy stoi w bezruchu, ciężko go nieraz wypatrzeć – potrafi znakomicie zlewać się z otoczeniem.



Na drzewach i krzewach możemy również zobaczyć dokładnie wykonane gniazdo śpiewaka, przypominające wielkością i kształtem połówkę kokosa. Jego środek ma gładką powierzchnię, zbudowaną ze zbitych traw i gliny. Jaja (najczęściej 4–5) są błyszczące, intensywnie niebieskie, z drobnymi czarnymi plamkami.



Powróćmy jeszcze do żerowania drozda. Mimo, że jest ptakiem żywiącym się różnymi bezkręgowcami ([m.in](http://m.in). owadami, dżdżownicami) czy owocami (np. jagodami czy jemiołą), w sposób szczególny upodobał sobie ślimaki – głównie wstężyki, o charakterystycznych muszlach w paski.



Śpiewak wyspecjalizował się w radzeniu sobie z twardymi domkami osłaniającymi delikatne ciała ślimaków. Wybiera sobie odpowiedni kamień, służący mu za swego rodzaju kowadło, przynosi w dziobie ofiarę i rozbija stopniowo muszlę wykonując serię gwałtownych uderzeń. Po udanym pozbyciu się szkieletu, nic nie stoi już na przeszkodzie by skonsumować smakowite ciało ślimaka. „Rytuał” ten wykonywany jest często w stałych miejscach, nazywanych kuźniami drozdów, wokół których w krótkim czasie potrafi się zebrać spora ilość odłamków.



Ciekawe jest również, że ta wydawałoby się niepozorna stołówka drozdów, pełni swoją ważną rolę w przyrodzie. Badania naukowe\* potwierdziły, że resztki rozbitych skorupek ślimaków, pozostawianych [m.in](http://m.in). przez drozda śpiewaka (zdarza się też rozbijanie muszli przez kosy), wykorzystywane są przez co najmniej 50 innych, drobnych gatunków ptaków.



Na co ptakom skorupki ślimaków? Samice, w początkowej fazie okresu lęgowego, zjadają je chętnie jako „suplement diety” zawierający wapń – niezbędny do prawidłowej produkcji jaj. Związek ten stanowi element budujący skorupy jaj, kości, ale ma też wpływ na zdrowie samego zarodka. Niedobory wapnia w zarodku powodują łatwiejsze wbudowywanie w białka metali ciężkich, zatruwających organizm.



Samce ptaków również zjadają skorupki ślimaków. Pełnią one rolę gastrolitów – rozcierają pokarm w żołądku i ułatwiają trawienie.



Nazwa śpiewak wynika z jego zdolności wokalnych, zresztą do tego samego nawiązuje nazwa łacińska: philomelos, pochodząca od 2 słów: philos – miłośnik oraz melos – melodia, śpiew. Piosenki śpiewaka są rozbudowane i urozmaicone, cechą charakterystyczną jest powtarzanie poszczególnych fraz. Śpiewaki potrafią naśladować głosy innych ptaków, np. kosa czy kowalika, ale także i rozmaitych urządzeń. Ptaki uczą się nowych melodii i mają ich w swoim „repertuarze” kilkadziesiąt (niektóre źródła podają, że takich „piosenek” jeden ptak możne znać i sto). Śpiewają głównie samce, siadając wysoko. Odzywają się praktycznie przez cały dzień, najbardziej intensywnie o świcie i wieczorem.



W Polsce drozda śpiewaka można usłyszeć od wczesnej wiosny do jesieni. Niektóre ptaki - głównie na zachodzie kraju, zimują, więc jest szansa na spotkanie tego wyjątkowego gatunku, który przystosował się do życia w warunkach miejskich. Liczebność śpiewaka w Polsce waha się między 1,2 i 1,8 mln par.



#ptaki #drozdy #btaszki #necrobook #zwierzeta

Drozd śpiewak to ptak, którego dosyć łatwo możemy zaobserwować w lasach, parkach czy ogrodach. Posiada upierzenie w odcieniach brązu, z jasnym brzuchem o ciemnym nakrapianiu. Najczęściej widuje się go podczas żerowania na ziemi; przebiegającego sprawnie z miejsca na miejsce i grzebiącego w ściółce. Gdy stoi w bezruchu, ciężko go nieraz wypatrzeć – potrafi znakomicie zlewać się z otoczeniem.
Na drzewach i krzewach możemy również zobaczyć dokładnie wykonane gniazdo śpiewaka, przypominające wielkością i kształtem połówkę kokosa. Jego środek ma gładką powierzchnię, zbudowaną ze zbitych traw i gliny. Jaja (najczęściej 4–5) są błyszczące, intensywnie niebieskie, z drobnymi czarnymi plamkami.
Powróćmy jeszcze do żerowania drozda. Mimo, że jest ptakiem żywiącym się różnymi bezkręgowcami (m.in. owadami, dżdżownicami) czy owocami (np. jagodami czy jemiołą), w sposób szczególny upodobał sobie ślimaki – głównie wstężyki, o charakterystycznych muszlach w paski.
Śpiewak wyspecjalizował się w radzeniu sobie z twardymi domkami osłaniającymi delikatne ciała ślimaków. Wybiera sobie odpowiedni kamień, służący mu za swego rodzaju kowadło, przynosi w dziobie ofiarę i rozbija stopniowo muszlę wykonując serię gwałtownych uderzeń. Po udanym pozbyciu się szkieletu, nic nie stoi już na przeszkodzie by skonsumować smakowite ciało ślimaka. „Rytuał” ten wykonywany jest często w stałych miejscach, nazywanych kuźniami drozdów, wokół których w krótkim czasie potrafi się zebrać spora ilość odłamków.
Ciekawe jest również, że ta wydawałoby się niepozorna stołówka drozdów, pełni swoją ważną rolę w przyrodzie. Badania naukowe* potwierdziły, że resztki rozbitych skorupek ślimaków, pozostawianych m.in. przez drozda śpiewaka (zdarza się też rozbijanie muszli przez kosy), wykorzystywane są przez co najmniej 50 innych, drobnych gatunków ptaków.
Na co ptakom skorupki ślimaków? Samice, w początkowej fazie okresu lęgowego, zjadają je chętnie jako „suplement diety” zawierający wapń – niezbędny do prawidłowej produkcji jaj. Związek ten stanowi element budujący skorupy jaj, kości, ale ma też wpływ na zdrowie samego zarodka. Niedobory wapnia w zarodku powodują łatwiejsze wbudowywanie w białka metali ciężkich, zatruwających organizm.
Samce ptaków również zjadają skorupki ślimaków. Pełnią one rolę gastrolitów – rozcierają pokarm w żołądku i ułatwiają trawienie.
Nazwa śpiewak wynika z jego zdolności wokalnych, zresztą do tego samego nawiązuje nazwa łacińska: philomelos, pochodząca od 2 słów: philos – miłośnik oraz melos – melodia, śpiew. Piosenki śpiewaka są rozbudowane i urozmaicone, cechą charakterystyczną jest powtarzanie poszczególnych fraz. Śpiewaki potrafią naśladować głosy innych ptaków, np. kosa czy kowalika, ale także i rozmaitych urządzeń. Ptaki uczą się nowych melodii i mają ich w swoim „repertuarze” kilkadziesiąt (niektóre źródła podają, że takich „piosenek” jeden ptak możne znać i sto). Śpiewają głównie samce, siadając wysoko. Odzywają się praktycznie przez cały dzień, najbardziej intensywnie o świcie i wieczorem.
W Polsce drozda śpiewaka można usłyszeć od wczesnej wiosny do jesieni. Niektóre ptaki - głównie na zachodzie kraju, zimują, więc jest szansa na spotkanie tego wyjątkowego gatunku, który przystosował się do życia w warunkach miejskich. Liczebność śpiewaka w Polsce waha się między 1,2 i 1,8 mln par.
ptaki #drozdy #btaszki #necrobook #zwierzeta

#drozdy

O śpiewaku, kuźniach i ich ważnej roli