Dla odmiany przed północą nie "zagraniczniak", a nasz, polski talent.

Urodził się na Ukrainie, gdzie mieszkali jego dziadkowie ze strony matki. Po jakimś czasie, wraz z rodziną zamieszkał w Warszawie. 

Po kilkukrotnej zmianie zainteresowań, postanowił ukończyć aktorstwo w Krakowie.

Najbardziej znany film z jego udziałem to Popiół i diament. Ten film to taki majstersztyk, że sam Scorsese wyrażał uznanie dla kunsztu Wajdy i aktorstwa dzisiejszego bohatera tagu, nazywając go europejskim Jamesem Deanem. A sam Leo DiCaprio miał obejrzeć ten film dla inspiracji.

Dzisiejszy przystojniak był niebywale zakompleksiony i nie pomagalo mu stado wielbicieli z wianuszkami wyrazów uznania. Uważał, że jest mało atrakcyjny, nieproporcjonalny i niski. Z pewnością łatwo ulegał słabościom, szczególnie do alkoholu i kobiet.

Choć obsadzano go w rolach dramatycznych, wielu reżyserów uważało, że miał talent komediowy. Filmów nie będę wymieniać, bo tytuły znajdziecie w sieci.

Zginął wskutek obrażeń poniesionych w czasie nieudanego skoku do ruszającego pociągu, co miało miejsce na Dworcu Głównym PKP we Wrocławiu. Znajduje się tam tablica pamiątkowa.

Nieodżałowany, utalentowany, urokliwy...

Zbigniew Cybulski 

#retroprzystojniaki #ladnypan #aktor #prl #ikonakina #cybulski

Kolejny wpis o filmie, tym razem odejdziemy trochę od kina amerykańskiego, by zawitać na nasze polskie rejony . Pragnę przedstawić Wam film z 1964 roku, czyli "Rękopis znaleziony w Seragossie" w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa.

Film Hasa do łatwych nie należy i wcale się nie dziwie, ponieważ reżyser wziął sobie za zadanie zaadaptowanie książki niejakiego Jana Potockiego, który wcześniej jeszcze przed Nolanem zaczął tworzyć zjawisko "incepcji" - tylko, że w literaturze. Jednak z dumą muszę powiedzieć, że Has nie tylko w perfekcyjny sposób opowiada tą chaotyczną historię, ale na dodatek tworzy film będący chyba najlepiej zrealizowaną produkcją polską pod względem realizacyjnym.

"Rękopis znaleziony w Seragossie" opowiada historie hiszpańskiego oficera Alfonsa Van Wordena (granego przez wybitnego już Zbigniewa Cybulskiego), który wybiera się do Madrytu, aby objąć wyższe stanowisko. Niestety wybiera najkrótszą drogę, która skutkuje serią niewytłumaczalnych zdarzeń.

Jak wspomniałem wcześniej, Has zaadaptował książkę, która wprowadza zjawisko kompozycji szkatułkowej (tzw. historia w historii), dlatego powyższy film, oprócz głównej linii fabularnej, ma masę linii pobocznych. Gdy pojawiają się nowi bohaterowie i zaczynają swoją opowieść - widz podąża za tą historią i zostaje na chwile odciągnięty od głównej osi fabularnej. Co ciekawe, mogłoby się wydawać, że film w sposób bezsensowny wprowadza te historie, aby jakoś przez te 3h zająć widza. Nic bardziej mylnego! Okazuje się, że cały zabieg wchodzenia głębiej w kolejne opowieści ma za zadanie omamić i pogubić widza - i to jeszcze w szczytnym celu!

Has w sposób inteligentny poprzez abstrakcje i mnogość historii wprowadza zamęt. Zamęt, który powinien sprawić, że będziemy się czuć tak jak bohater tej powieści - zatracimy postrzeganie pomiędzy rzeczywistością a snem. Fikcja i prawda przeplata się tu ze sobą, niczym dwie podobne do siebie materie. Gwarantuje Wam, że "Rękopis znaleziony w Seragossie" to niezwykłe doznanie artystyczne, dzięki operatorskiemu wyczuciu oraz obfitości scenograficznej. Dodać do tego rozbudowany scenariusz pełen kontrolowanego zamętu i dostajemy jedną z ciekawszych perełek polskiej kinematografii. Zachęcam do zapoznania się z tym dziełem!