Właśnie skończyłem grać w silent hill townfall. Długo czekałem na takiego SH, który będzie miał w sobie mięso mocne DNA

Właśnie skończyłem grać w silent hill townfall.

Długo czekałem na takiego SH, który będzie miał w sobie mięso mocne DNA i fundamenty serii i wiele elementów horroru.

Podobało mi się osadzenie fabuły w szkockim miasteczku oraz to, że odkrywamy ja krok po kroku, z kolejnymi etapami odkrywamy kolejne skrawki łączymy kropki i domyślamy się o co chodzi.

Samo miasto ma jak i bohaterowie mają wielką traumę do przepracowania. Części / akty do 1-5 są super, lokacje świetne momentami nawet trochę gramy czasem ale nie będę za dużo spoilerować. Najbardziej podobał mi się segment z biurowcem CEG.

Zagadki również są świetne świetne ta w ostatnim segmencie jest trochę na siłę i przeciąga fabułę. Do tego sam Boss i niektórzy przeciwnicy są bardzo z gąbki - mam wrażenie, że ładuje w nich naboi ile mogę i nic.

Ostatni akt mocno spowolnił tempo i momentami był nudny i to obniżyło moja końcowa opinię.

Muzyka jest wspaniała ambient, przemieszany z elementami dźwiękowymi grozy czy zaszczucia. Daje mu 10/10.

Daje 8.5/10

Niżej opiszę swoje zakończenie gry:

Trafiło mi się zakończenie negatywne - zabiłem więcej potworów mieszkańców (jak później się okazało) niż znalazłem znajdziek. Simon zabił Richarda. Zszokowała mnie sama koncepcja pętli gdzie widziałem wiele ciał Richarda gdzie było widać, że to już się wydarzało, skołowało mnie to i nie wiedziałem na początku o co chodzi. Koncepcja odkrywania fabuły dzięki dostrajaniu odbiornika super pomysł. Same potwory i ich wizualia i dźwięki cudowne i dawno takiego strachu nie doświadczyłem.

#gry #silenthill #townfall #intyrecenzuje