Mieszkańcy cypryjskiego Nea Pafos naczynia kuchenne produkowali sami. Garncarze nie wkładali wiele czasu w ich produkcję, a garnki i rondle wykonywali w dużych ilościach. Zrobione były z gliny, pozbawione dekoracji, często pękały – wynika z badania polskich archeolożek.
W starożytności Cypr znajdował się najpierw na granicy wpływów bliskowschodnich i egipskich, a od II tysiąclecia p.n.e. w obrębie cywilizacji greckiej. Olbrzymi wpływ na rozwój cywilizacyjny wyspy miały miasta portowe, w tym Nea (Nowa) Pafos. To prężne miasto powstało pod koniec IV wieku p.n.e. Z biegiem czasu stało się głównym ośrodkiem administracyjnym i politycznym hellenistycznego, a następnie rzymskiego Cypru (od ok. 200 p.n.e. do ok. 350 n.e.). Korzystne położenie nad morzem i blisko gór bogatych w złoża miedzi oraz porośniętych lasem zapewniało łatwy dostęp do bogactw naturalnych, takich jak drewno wykorzystywane do budowy statków; miejscowość ta stała się także ważnym centrum handlowym. [...]
#archeologia #cypr #starozytnosc #historia #ceramika #odkrycia