Poeci próbowali opisać Ankh-Morpork. Bez sukcesów. Może z powodu niepojętej, gorliwej żywotności miasta, a może dlatego, że miasto z milionem mieszkańców i bez żadnej kanalizacji jest zbyt mało subtelne dla poetów, którzy preferują żonkile, i trudno im się dziwić. Dlatego powiedzmy że Ankh-Morpork jest tak pełne życia jak dojrzewający ser w upalny dzień, głośne jak przekleństwo w katedrze, jaskrawe jak plama oleju, barwne jak siniak i szumiące od działalności, interesów, ruchu i czystej, rozbuchanej aktywności niczym zdechły pies na kopcu termitów.

Terry Pratchett, Mort

#uuk