Podzielę się z wami, moim najnowszym dziełem


" Porzucenie"


Ten ogień miał jedynie mnie lekko sparzyć,

Natomiast mnie spalił w całości.

Kości zbielałe zostały na pogorzelisku tego życia,

Dusza ku piekłu ciągnięta,

Lecz tu piekła nie ma.

Siedząc w ciemności twojego milczenia,

Patrzę w stronę słońca,

Bo kiedyś musi na nowo wzejść.

Czekając, mijają epoki,

Dla cierpiących wiją tu obłoki.

Czy tęsknota może zabić już martwych?

Czy ożywi jeden gest tą martwą duszę?

Czy w szaleństwie nadchodzącego bez końca dnia

Odnajdę szczęście?


#poezja #ubogapoezja

Komentarze (0)

Zaloguj się aby komentować