Oblężenie TSINGTAO na podstawie THE SAMOA (N.Z.) EXPEDITIONARY FORCE 1914–1915 by Stephen John Smith część trzecia
#iwojnaswiatowa #historia #pierwszawojnaswiatowa #1wojnaswiatowa #ciekawostkihistoryczne #Tsingtao
Jeszcze przed lądowaniem Japończyków w prowincji Shantung w Chinach, ok 9000 km dalej na wschód od Tsingtao, Alianci dokonują pierwszego lądowania w niemieckich koloniach na Pacyfiku. Nowozelandczycy w sile ok 1400 żołnierzy w asyscie 6 krążowników dokonują 29 sierpnia 1914 roku lądowania na wyspie Upolu w archipelagu wysp Samoa i zajmują bez walki jej stolicę miasto Apia
Poniżej opis tego wydarzenia na podstawie THE SAMOA (N.Z.) EXPEDITIONARY FORCE 1914–1915 by Stephen John Smith
29-ego Sierpnia 1914 roku o piątej rano pobudka, odsłoniła nam przez mgłę poszarpane góry na Upolu na lewym dziobie, stopniowo nabierające kształtu w miarę zbliżania się statków i rozpraszania mgły, aż można było odróżnić duże bloki plantacji od zieleni naturalnych krzewów na wzgórzach.
Żołnierze byli pobudzeni, ubrani w szorty i koszule, z pełnym wyposażeniem i racjami żywnościowymi i nie mogli się doczekać tego, co przyniesie dzień.
Od świtu „Psyche” [okręt NZ] wysuwała się naprzód i wkrótce stała się plamką w oddali. Radiowa stacja brzegowa zaobserwowała podejście i natychmiast podjęła próbę nadania pilnego wezwania, lecz stanowczy rozkaz kontradmirała, aby „natychmiast zaprzestać nadawania sygnału” odniósł pożądany skutek i jedynym sygnałem wydanym później było powtórzenie „S G”. cztery razy bardzo szybko.
Kuter został opuszczony z „Psyche” i można go było dostrzec wpływający przez wejście do rafy do miejsca, które później stało się tak dobrze znane jako nabrzeże Tivoli, położone niemal naprzeciwko biur rządowych, nad którym powiewała niemiecka flaga. Przez drzewa otaczające nabrzeże widać było tłumy ludzi w białych ubraniach pędzących ze wszystkich stron w kierunku miejsc lądowania, a schodzących na brzeg zwiad zniknął z pola widzenia niecierpliwie oczekującej floty.
Parlamentariusze zanieśli do niemieckiego gubernatora następujące wezwanie do poddania się:
H.B.M. Australijski statek „Australia”,
U wybrzeży Apii, 29 sierpnia 1914 r.
Wasza Ekscelencjo,-
Mam zaszczyt poinformować, że znajduję się na zewnątrz portu Apia z przeważającą siłą i aby uniknąć niepotrzebnego rozlewu krwi, nie otworzę ognia, jeśli natychmiast się poddacie.
Dlatego wzywam cię do natychmiastowego poddania się mi miasta Apia i cesarskich posiadłości znajdujących się pod twoją kontrolą.
Odpowiedź należy dostarczyć okazicielowi w ciągu pół godziny.
Łączność bezprzewodowa ma zostać natychmiast przerwana lub na stację zostanie otwarty ogień.
Jeżeli na ten list nie otrzyma się odpowiedzi lub będzie ona negatywna, krążowniki otrzymają rozkaz osłaniania desantu swoimi działami.
mam itp.,
Podpisano. G. E. PATEY,
Kontradmirał dowodzący statkami i statkami floty alianckiej.
Minęła godzina, a ze strony zwiadu nie było żadnej wiadomości. Po kolejnym półgodzinnym napięciu z „Psyche” opuszczono białą flagę. Małe krążowniki podeszły bliżej, a jednocześnie transporty ruszyły w stronę morza. Żołnierze — w oczekiwaniu bez tchu — czekali w każdej chwili na rozpoczęcie działań wojennych. Jednak niemal natychmiast flagi sygnalizacyjne ponownie zatrzepotały i niczym błyskawica rozeszła się po Flocie wiadomość, że zwiadowi nie zostanie stawiony żaden opór. Odpowiedź brzmiała w charakterystycznym niemieckim stylu: „Chociaż nie mogli poddać Terytorium, desantowi nie stawiono żadnego oporu: wydano rozkaz spakowania stacji bezprzewodowej i że protestowano przeciwko groźbie zbombardowania portu , przy czym takie działanie jest zabronione przez Konwencję Haską.”
Łódź dziobowa „Australii”, przystosowana do trałowania min, została wcześniej przekazana do „Psyche”, a teraz została natychmiast opuszczona i przeszukała port w poszukiwaniu min. Statki wojskowe zajęły stanowiska w odległości około mili od brzegu, zwodowano łodzie motorowe i łodzie okrętowe. W pierwszym rzucie z każdego transportu wylądowała jedna kompania piechoty, jedna sekcja karabinów maszynowych, sześciu inżynierów polowych, trzech sygnalistów, oficer medyczny i oddział noszy. Z nich utworzono grupę osłonową pod dowództwem majora Fultona i do godziny 12.30 zajęli linię rzeki Vaisigano z grupami obserwacyjnymi na głównej drodze i torach prowadzących do Vailele.
Sygnaliści, którzy wylądowali z pierwszym rzutem z „Moeraki”, ustawili stację na plaży i natychmiast nawiązali łączność ze stacją w każdym transporcie, Sygnaliści Marynarki Wojennej również wkrótce rozpoczęli pracę ze stacji centralnej na lądzie.
Gdy wylądowali, Korpus Główny wyskoczył do wody głębokiej do pasa i skierował łodzie na brzeg. Natychmiast opuścili plażę i ustawili się na drodze, podczas gdy pluton 5. Wellingtonów przeczesywał okoliczne krzaki i tory.
Następnie poczyniono "atak" na miasto, przez rzekę Vaisigano i wzdłuż wybrzeża, a na ważniejszych węzłach drogowych zarządzono pikiety. Zajęto gmach sądu, pocztę i centralę telefoniczną, urząd celny i inne budynki rządowe, a także zamontowano warty. Miejscowa policja została zatrzymana, ale natychmiast została zwolniona warunkowo. Zarekwirowano konie, rowery i wszelkiego rodzaju pojazdy i wkrótce ustanowiono komunikację w głębi lądu.
Wyokrętowanie przebiegło sprawnie i bez żadnych incydentów, a zbliżała się noc. Siedziba tymczasowo ustanowiono w gmachu Sądu; Aucklandowie zajęli Izbę Celną pikietami na drogach Mulinuu i Mulifanua, podczas gdy Wellingtonowie zajęli Halę Targową z pikietami na moście Vaisigano oraz drogach Vailima, Hospital i Vaitele.
Oddział 3. Pułku Aucklands pod dowództwem kapitana Keenana w towarzystwie operatorów bezprzewodowych wyruszył z Apii pod przewodnictwem Samoańczyka, aby zabezpieczyć stację radiową oddaloną o jakieś sześć mil od portu. Około północy mała kolumna wyłoniła się z krzaków na polanę, na której stał wielki stalowy maszt Telefunkena, ukończonej zaledwie kilka tygodni wcześniej. Stacja została otoczona, strażnicy zebrani i rozbrojeni, a śledztwo wkrótce ujawniło, że nieżyjący już niemieccy operatorzy byli zajęci „rozbijaniem” elektrowni. Usunięto regulator jednego z bliźniaczych silników, a w okablowaniu wykonano wspaniały labirynt błędnych połączeń, a niektóre anteny zostały naruszone. Instalacja radiowa była dość nowoczesna i skonstruowana z zastosowaniem najnowszych rozwiązań naukowych. Budynki były ze stali i betonu, zbudowane na betonowych palach, z przestronnymi kwaterami dla personelu na pobliskim wzgórzu.
Później w piewszym dniu okupacji były gubernator pojawił się przed pułkownikiem Loganem, który uprzejmie go przywitał i poinformował, że będzie traktowany jak gość honorowy i zabrany do Nowej Zelandii przez H.M. Transport ze względu na odpłynięcie tego dnia. Kapitan Bell, oficer porządkowy, miał towarzyszyć doktorowi Schultzowi w jego prywatnej rezydencji, aby umożliwić mu zabranie niezbędnych rzeczy osobistych przed wejściem na pokład.
Następnego ranka – w niedzielę 30 sierpnia 1914 roku – flaga Union Jack została oficjalnie podniesiona na gmachu sądu, a pułkownik Logan na czele swoich żołnierzy, w obecności oficerów marynarki wojennej oraz wielu europejskich i rdzennych mieszkańców, ogłosił okupację. podczas gdy „Psyche” salutowała z Zatoki. Po raz pierwszy w historii Cesarstwa zamorskie Dominium Brytyjskie [Nowa Zelandia] wysłało siły inwazyjne przez ocean i zajęło obce terytorium.
PROKLAMACJA.
1. Rząd Nowej Zelandii Jego Królewskiej Mości Króla Jerzego Piątego zajmuje obecnie dla Jego Królewskiej Mości wszystkie terytoria niemieckie położone na wyspach Grupy Samoa.
2. Wszystkim mieszkańcom terytoriów okupowanych nakazuje się podporządkować się wszelkim poleceniom wydanym przez dowolnego funkcjonariusza Sił Okupacyjnych.
3. Każdemu mieszkańcowi terytoriów okupowanych zabrania się pomagania lub porozumiewania się bezpośrednio lub pośrednio z Rządem niemieckim lub siłami niemieckimi, a także stawiania bezpośredniego lub pośredniego oporu Siłom Okupacyjnym lub jakiemukolwiek ich członkowi.
4. Cała własność publiczna Rządu niemieckiego musi zostać niezwłocznie przekazana siłom okupacyjnym przez osoby odpowiedzialne za jej bezpieczeństwo.
5. Własność prywatna osób fizycznych będzie przejmowana tylko wtedy, gdy będzie to konieczne dla celów Sił Okupacyjnych, a jeśli tak się stanie, zostanie ona opłacona za rozsądną cenę po zakończeniu wojny.
6. Żadna osoba nie może, bez pisemnego zezwolenia upoważnionego funkcjonariusza Sił Okupacyjnych, przebywać na zewnątrz w nocy pomiędzy godziną 22:00. i 6 rano, ani nie zmieniać dotychczasowego miejsca zamieszkania, ani nie korzystać z łodzi ani kajaka.
7. Zakazuje się wszelkich zgromadzeń publicznych.
8. Żadne okólniki, gazety czy druki jakiegokolwiek rodzaju nie będą rozpowszechniane, drukowane ani wydawane bez pisemnej zgody upoważnionego funkcjonariusza Sił Okupacyjnych.
9. Żaden alkohol spirytusowy lub odurzający nie będzie produkowany ani sprzedawany bez pisemnej zgody upoważnionego funkcjonariusza Sił Okupacyjnych, ani też alkohol nie będzie dostarczany żadnemu mieszkańcowi Samoa.
10. Wszyscy urzędnicy Rządu niemieckiego, którzy pragną w dalszym ciągu pełnić swoje funkcje w ramach obecnego Rządu Wojskowego, muszą niezwłocznie zgłosić się do Dowódcy Sił Okupacyjnych, a ci, którzy mogą pozostać na swoim stanowisku, otrzymają taką samą stawkę wynagrodzenia jak otrzymali przed okupacją.
11. Wszyscy mieszkańcy posiadający samochody osobowe, konie, wozy lub inne środki transportu zobowiązani są niezwłocznie zgłosić ich opis Marszałkowi Rektora Sił Okupacyjnych.
12. Wszelka broń wszelkiego rodzaju, czy to własność rządu niemieckiego, czy osób prywatnych, musi zostać niezwłocznie dostarczona do biura rektora marszałka sił okupacyjnych.
13. Wszystkie osoby, które po cichu poddadzą się zarządzaniu sprawami sił okupacyjnych, będą chronione w swoich zawodach, z wyjątkiem takich zawodów, które mogą być sprzeczne z najlepszym interesem sił okupacyjnych.
14. Wszystkie osoby, które w jakikolwiek sposób stawiają opór Siłom Okupacyjnym lub próbują przemocą lub w inny sposób ingerować w Rząd Wojskowy ustanowiony obecnie dla Jego Królewskiej Mości Króla Jerzego Piątego lub je obalić, lub które ulegną posłuchaniu powyższego pisemnego polecenia lub jakiegokolwiek późniejszego polecenia dowolnego oficera Sił Okupacyjnych zostanie ukarany zgodnie z prawem wojennym.
Dano w Apii dnia dwudziestego dziewiątego sierpnia roku Pańskiego tysiąc dziewięćset czternastego.
ROBERT LOGAN, pułkownik,
Dowódca sił okupacyjnych.
God save the King.
