Oblężenie TSINGTAO na podstawie THE FALL OF TSINGTAU By JEFFERSON JONES wyd. w 1915 roku część czwarta

#iwojnaswiatowa #historia #pierwszawojnaswiatowa #1wojnaswiatowa #ciekawostkihistoryczne #Tsingtao

14 września 1914 roku dowódca Aoki, dowodzący flotyllą niszczycieli przed Tsingtao, przeprowadził rekonesans do Zatoki Lauschan i odepchnął garstkę niemieckich strażników rozstawionych w okolicy. Następnego dnia w Lauschan uruchomiono inne jednostki eskadry blokującej Tsintao i w ciągu kilku dni w zatoce pojawiły się japońskie transporty z piętnastoma tysiącami dodatkowych żołnierzy. Wyładowano też działa oblężnicze, amunicję i wszelkiego rodzaju zapasy, a także kilka samolotów i przenośnych urządzeń radiowych i wkrótce Lauschan stało się tętniącym życiem małym miastem wojennym. Chińscy kulisi z dystryktu zostali zmuszeni do służby i rozpoczęto prace nad budową kolei wąskotorowej prowadzącej w głąb lądu, która miałaby przewozić zaopatrzenie dla atakującej armii. 

Tsingtao było już praktycznie odcięte od wszelkiej komunikacji ze światem. Linia kolejowa Shantung została przecięta przez armię japońską, a wojska wkroczyły już do chińskiego miasta Kiaochow, poza protektoratem. Linia telegraficzna w Tsingtao została przecięta i jedynie radio na tyłach rezydencji gubernatora Waldecka pozostało źródłem wiadomości o wszystkim, co działo się poza małym protektoratem. Dzięki wiadomościom przesyłanym radiowo z niemieckich statków zakotwiczonych w Woosung niedaleko Szanghaju Tsingtao był w stanie uzyskać kilka rozproszonych wiadomości na temat wydarzeń w Europie, ale były one skromne i służyły jedynie jako przystawka do kolejnych.

Japońscy lotnicy raz lub dwa razy próbowali zniszczyć stację radiową w Tsingtao za pomocą bomb, ale tylko raz okazało się to skuteczne, ale Niemcy w ciągu kilku dni naprawili wyrządzone szkody i łączność została ponownie otwarta. 

18 września 1914 roku wojska japońskie, które wylądowały w Lauschan, posunęły się osiem mil w głąb lądu, gdzie nagle napotkały opór oddziału około stu Niemców, którzy silnie ufortyfikowali się w jednej z górskich przełęczy, z karabinami maszynowymi. W walkach nie poniesiono żadnych strat, a Niemcy zostali zmuszeni do wycofania się w kierunku Tsingtao. Tego samego dnia kapitan Zenji Sakuma z japońskiego korpusu kawalerii zginął w potyczce swoich oddziałów z wysuniętą strażą niemiecką w pobliżu Liuting nad rzeką Paisha, zachodnią granicą Kiaochow. Była to pierwsza japońska ofiara wojny. W tej samej bitwie zginął także baron Leadsell, drugi sekretarz poselstwa niemieckiego w Pekinie. 

Przez następne dwa tygodnie doszło do wielu starć i potyczek pomiędzy małymi oddziałami obu przeciwnych sił, a wszystko to zmierzało do stopniowego wycofywania się Niemców w kierunku ich fortyfikacji w Tsingtao. W następnym tygodniu armia japońska skoncentrowała swoje walki w górzystych rejonach na południe od Lauschan i stopniowo małe oddziały niemieckie zostały wyparte z powrotem w kierunku Tsingtao. 

Zajmując 22 września szczyt Sanpiaoshan wysoki na dziewięćset stóp, Japończykom udało się zapewnić pierwszorzędne stanowisko obserwacyjne, z którego można było obserwować ruchy niemieckiej linii frontu odległej o cztery mile w Litsun i Shatsekau. Dwa dni później siły atakujące zostały dodatkowo wzmocnione przez lądowanie brytyjskich sił ekspedycyjnych pod dowództwem generała-majora Barnardistona w Lauschan. Siły brytyjskie składały się z garnizonu South Wales Borderers w Tientsin, składającego się z dziewięćset dwudziestu pięciu ludzi i trzechset dodatkowych Sikhów.