Oblężenie TSINGTAO na podstawie "The Australians at Rabaul.

Oblężenie TSINGTAO na podstawie "The Australians at Rabaul. The Capture and Administration of the German Possessions in the Southern Pacific" wyd. 1941 roku część piąta

#iwojnaswiatowa #historia #pierwszawojnaswiatowa #1wojnaswiatowa #ciekawostkihistoryczne #Tsingtao

W czasie gdy Japończycy wyładowywali zaoptrzenie i przygotowywali oblężenie Tsingtao, główny wysiłek australijski był skierowany na niemiecką Nową Gwineę, a w szczególności Neu Pommern [obecnie Nową Brytanię]. W dniu 11 września 1914 r. przybyły siły składające się z HMAS Ships: "Australia", "Sydney", "Encounter", "Warrego", "Yarra", "Parramatta", okrętów podwodnych AE1 i AE2, statku zaopatrzeniowego, trzech węglowców [bunkrowców] i "Berrimy" z zaokrętowaną Australijską Marynarką Wojenną i Wojskowymi Siłami Ekspedycyjnymi [ok. 1500 żołnierzy] i pojawiły się niedaleko Rabaulu.

W cichą, tropikalną noc "Sydney" i niszczyciele pędziły pomiędzy dużymi obszarami lądowymi Nowej Wielkiej Brytanii i Nowej Irlandii i około wpół do trzeciej nad ranem 11 września dotarły do długiego przylądka Przylądka Gazelle. Przed nimi wznosił się ciemny stożek góry Mother, a na prawej burcie majaczyły Wyspy Księcia Yorku, kołyszące się na morzu, z górami Nowej Irlandii słabo widocznymi na tle nieba. Niszczyciele wpłynęły i przeprowadziły rozpoznanie portów Simpson i Matupi [Rabaul]. W obu nie było okrętów. Następnie „Sydney” okrążył Wyspy Księcia Yorku, a „Parramatta” udała się do Przylądka Tawui i zbadała zatokę Talili. Ale morze ukazało się czyste w przyspieszającym świcie. Około godziny szóstej „Australia”, „Encounter” i „Berrima” okrążyły Przylądek Gazelle i popłynęły obok Herbertshohe aż do zatoki Karavia: tutaj łodzie z okrętu flagowego otrzymały rozkaz wyruszenia w poszukiwaniu min, podczas gdy sama „Australia” popłynęła ponownie w stronę morza i osłaniała od wejścia do cieśniny. "Parramatta" zbadał długie molo w Rabaul i stwierdził, że jest czyste, bez śladów min.

„Sydney” zajął stanowisko na redzie Herbertshohe i tam dwudziestu pięciu żołnierzy marynarki wojennej, których zaokrętował w Port Moresby z "Berrimy", wylądowało pod dowództwem podporucznika Webbera. Wysłał także na brzeg grupę swoich ludzi pod dowództwem komandora porucznika Finlaysona, który niósł ze sobą list [podobny w treści do tego z Samoa który cytowałem w poprzednim wpisie pod tagiem #Tsingtao] do Gubernatora.

Pełniącego obowiązki gubernatora Eduarda Habera nie było w Herbertshohe i list ten został przekazany niemieckiemu cywilowi, który zobowiązał się go dostarczyć do adresata. Zgodnie z niemieckimi planami w Herbertshohe nie stawiono żadnego oporu; przed wylądowaniem Australijczyków siły niemieckie pod dowództwem porucznika Mayera wycofały się do Takubaru i o wpół do siódmej tego ranka zdjęto flagi z masztu oficera okręgowego i podniesiono flagę brytyjską.

Zanim około szóstej wieczorem sir George Patey otrzymał od pełniącego obowiązki gubernatora Eduarda Habera odpowiedz na jego pismo z początku dnia, doszło do walk o stację radiową w Bitapaka. W książce jest dokładny opis walk który pominę. Poległo 7 Australijczyków, 5 zostało rannych. Po stronie niemieckiej zginął 1 Niemiec i około 30 Melanezyjczyków [wojska terytorialne], a jednie Niemiec i 10 Melanezyjczyków zostało rannych

Odpowiedz od gubernatora zaczynała się od słów:

 "Administracja niemieckimi protektoratami w imieniu Cesarstwa powierzona jest Jego Królewskiej Mości Cesarzowi Wilhelmowi II. Jako pełniący obowiązki gubernatora nie mam prawa oddać Protektoratów Waszej Ekscelencji.

Ponadto wydaje mi się niemożliwe rozpoczęcie negocjacji w sprawie modus vivendi w czasie stanu wojny, ponieważ Wasza Ekscelencja rozpoczął już działania wojenne..."

12 września 1914 roku Beresfordowi nakazano przenieść swoje siły do Herbertshohe - upuszczając Bitapaka w której stacja radiowa została zniszczona - i obsadzić tam garnizon, zgodnie z pierwotnymi dyspozycjami wydanymi podczas podróży. Jego garnizon składał się z czterech kompanii Rezerwy Marynarki Wojennej, dwóch kompanii piechoty, jednej 12-funtowej armaty z Sydney, jednej sekcji karabinów maszynowych i oddziału Wojskowego Korpusu Medycznego.

O godzinie 15:00 w niedzielne popołudnie, 13 września, w Rabaul podniesiono flagę brytyjską.

Rankiem 14 września 6-calowe działa Encountera ostrzelały odległy grzbiet w pobliżu Tomy [gdzie znajdował się gubernator], a następnie Watson ruszył dalej drogą do Toma. Jego natarcie nie spotkało się z oporem: nie było widać żadnych sił wroga, z wyjątkiem rodzimej policji melanezyjskiej, która zostały rozproszona kilkoma pociskami z 12-funtowej armaty. Działa Encountera i natarcie wojsk przyniosły pożądany skutek i zanim Watson dotarł do Tomy, powitała go flaga rozejmu od Habera, który zaproponował przybycie i naradę z oficerem dowodzącym siłami okupacyjnymi, a w międzyczasie zażądał zawieszenia broni na cztery godziny. Początkowo odmówiono tej prośbie ale ostatecznie uzgodniono, że Haber powinien przybyć do Herbertshohe o pierwszej w nocy następnego ranka, aby omówić sytuację z pułkownikiem Holmesem. Oddziały Watsona, które dotarły do Tomy po południu i przeprowadziły rekonesans pasma Wunakokor, rozpoczęły marsz powrotny zaraz po zakończeniu rozmów, a tej nocy wojska biwakowały pod Herbertshohe.

Do 17 września uzgodniono i podpisano warunki kapitulacji, a 21 września uzbrojone siły niemieckie i melanezyjskie poddały się pod Herbertshohe z zachowaniem wszelkich honorów wojskowych.

Na ostatnim zdjęciu wzięci do niewoli żołnierze niemieccy.