Drozd śpiewak to ptak, którego dosyć łatwo możemy zaobserwować w lasach, parkach czy ogrodach. Posiada upierzenie w odcieniach brązu, z jasnym brzuchem o ciemnym nakrapianiu. Najczęściej widuje się go podczas żerowania na ziemi; przebiegającego sprawnie z miejsca na miejsce i grzebiącego w ściółce. Gdy stoi w bezruchu, ciężko go nieraz wypatrzeć – potrafi znakomicie zlewać się z otoczeniem.
Na drzewach i krzewach możemy również zobaczyć dokładnie wykonane gniazdo śpiewaka, przypominające wielkością i kształtem połówkę kokosa. Jego środek ma gładką powierzchnię, zbudowaną ze zbitych traw i gliny. Jaja (najczęściej 4–5) są błyszczące, intensywnie niebieskie, z drobnymi czarnymi plamkami.
Powróćmy jeszcze do żerowania drozda. Mimo, że jest ptakiem żywiącym się różnymi bezkręgowcami (m.in . owadami, dżdżownicami) czy owocami (np. jagodami czy jemiołą), w sposób szczególny upodobał sobie ślimaki – głównie wstężyki, o charakterystycznych muszlach w paski.
Śpiewak wyspecjalizował się w radzeniu sobie z twardymi domkami osłaniającymi delikatne ciała ślimaków. Wybiera sobie odpowiedni kamień, służący mu za swego rodzaju kowadło, przynosi w dziobie ofiarę i rozbija stopniowo muszlę wykonując serię gwałtownych uderzeń. Po udanym pozbyciu się szkieletu, nic nie stoi już na przeszkodzie by skonsumować smakowite ciało ślimaka. „Rytuał” ten wykonywany jest często w stałych miejscach, nazywanych kuźniami drozdów, wokół których w krótkim czasie potrafi się zebrać spora ilość odłamków.
Ciekawe jest również, że ta wydawałoby się niepozorna stołówka drozdów, pełni swoją ważną rolę w przyrodzie. Badania naukowe* potwierdziły, że resztki rozbitych skorupek ślimaków, pozostawianych m.in . przez drozda śpiewaka (zdarza się też rozbijanie muszli przez kosy), wykorzystywane są przez co najmniej 50 innych, drobnych gatunków ptaków.
Na co ptakom skorupki ślimaków? Samice, w początkowej fazie okresu lęgowego, zjadają je chętnie jako „suplement diety” zawierający wapń – niezbędny do prawidłowej produkcji jaj. Związek ten stanowi element budujący skorupy jaj, kości, ale ma też wpływ na zdrowie samego zarodka. Niedobory wapnia w zarodku powodują łatwiejsze wbudowywanie w białka metali ciężkich, zatruwających organizm.
Samce ptaków również zjadają skorupki ślimaków. Pełnią one rolę gastrolitów – rozcierają pokarm w żołądku i ułatwiają trawienie.
Nazwa śpiewak wynika z jego zdolności wokalnych, zresztą do tego samego nawiązuje nazwa łacińska: philomelos, pochodząca od 2 słów: philos – miłośnik oraz melos – melodia, śpiew. Piosenki śpiewaka są rozbudowane i urozmaicone, cechą charakterystyczną jest powtarzanie poszczególnych fraz. Śpiewaki potrafią naśladować głosy innych ptaków, np. kosa czy kowalika, ale także i rozmaitych urządzeń. Ptaki uczą się nowych melodii i mają ich w swoim „repertuarze” kilkadziesiąt (niektóre źródła podają, że takich „piosenek” jeden ptak możne znać i sto). Śpiewają głównie samce, siadając wysoko. Odzywają się praktycznie przez cały dzień, najbardziej intensywnie o świcie i wieczorem.
W Polsce drozda śpiewaka można usłyszeć od wczesnej wiosny do jesieni. Niektóre ptaki - głównie na zachodzie kraju, zimują, więc jest szansa na spotkanie tego wyjątkowego gatunku, który przystosował się do życia w warunkach miejskich. Liczebność śpiewaka w Polsce waha się między 1,2 i 1,8 mln par.
#ptaki #drozdy #btaszki #necrobook #zwierzeta
