Mistrzostwach Świata w hokeju na lodzie w 1931r w Krynicy.

Jadę właśnie na Puchar Polski w #hokej na lodzie do Krynicy, więc pomyślałem, że skrobnę parę słów o wydarzeniu, o którym prawdopodobnie nie wiecie, ze miało miejsce, czyli..

Mistrzostwach Świata w hokeju na lodzie w 1931r w Krynicy Zdroju.

26 stycznia 1930 w Chamonix (FRA)LIHG (Ligue Internationale de Hockey sur Glace), obecnie znana jako IIHF, podjęła decyzję o organizacji MŚ w 1931r w Polsce. Był to ogromny kredyt zaufania i ukłon w stronę młodej, 12-letniej Polski oraz jeszcze młodszego Polskiego Związku Hokeja na Lodzie ze strony LIHG. Miał to być piąty oficjalny turniej o tytuł Mistrza Świata w Hokeju na lodzie, a także drugi, który odbywał się poza Igrzyskami Olimpijskimi (odtąd MŚ rozgrywane są co roku). Pierwszy turniej (w 1930r) nie należał organizacyjnie do zbyt udanych. Ciepła, zimowa pogoda stopiła lód w Chamonix we Francji i zmusiła działaczy Ligue Internationale de Hockey sur Glace do przeniesienia turnieju do Berlina w Niemczech, na lodowisko Sportpalast (które miało sztuczny lód). Dodatkowo mecz o czwarte miejsce rozegrano w Wiedniu w Austrii, co sprawiło, że były to jedyne mistrzostwa świata w hokeju, które odbyły się w trzech różnych krajach.

Po tych doświadczeniach LIGH postawił potencjalnym organizatorom jeden warunek – musieli posiadać także sztuczne lodowisko, które w razie ciepłej pogody zapewni możliwość rozegrania turnieju finałowego. A tak się złożyło, że kilka miesięcy wcześniej w Katowicach odbyło się posiedzenie w sprawie budowy sztucznego toru lodowego na Górnym Śląsku. Miał to być pierwszy w Polsce i dwunasty w Europie obiekt tego typu. Ale o „Torkacie” zrobię osobny wpis kiedy indziej. Ostatecznie LIGH został przekonany i Mistrzostwa Świata w roku 1931 odbyły się w Krynicy.

W dniach od 1 do 8 lutego uzdrowisko gościło piąte w historii mistrzostwa świata w hokeju na lodzie – turniej, który jednocześnie pełnił rolę piętnastych mistrzostw Europy. Na naturalnym lodowisku, w cieniu pensjonatów i pijalni wód, spotkały się drużyny z Ameryki Północnej i Europy, tworząc jedno z najbardziej symbolicznych wydarzeń w dziejach przedwojennego hokeja. 

Turniej tradycyjnie zdominowała reprezentacja Kanady, występująca pod szyldem uniwersyteckiej drużyny University of Manitoba Grads. Kanadyjczycy potwierdzili swoją światową supremację, sięgając po piąty tytuł mistrza świata, lecz nie była to dominacja całkowicie bezdyskusyjna. Historyczny bezbramkowy remis ze Szwecją zapisał się złotymi zgłoskami w annałach hokeja – po raz pierwszy europejski zespół nie przegrał meczu mistrzostw świata z drużyną reprezentującą Kanadę. Był to wyraźny sygnał, że hokej Starego Kontynentu zaczyna doganiać północnoamerykański wzorzec.

Drugie miejsce zajęli Amerykanie, którzy ulegli jedynie Kanadzie, a trzecie – Austria, najlepsza spośród drużyn europejskich. Dzięki temu Austriacy zostali oficjalnie ogłoszeni mistrzami Europy, wyprzedzając Polskę i Czechosłowację.

Dla gospodarzy turniej zakończył się czwartą lokatą – bez medalu, lecz z poczuciem sportowej godności. Polacy potrafili urwać punkty faworytom i udowodnili, że krajowy hokej, choć młody, zaczyna liczyć się na arenie międzynarodowej.

Mistrzostwa w Krynicy miały znaczenie wykraczające daleko poza sportowe klasyfikacje. Były manifestacją aspiracji II Rzeczypospolitej, dowodem organizacyjnych możliwości oraz symbolicznym potwierdzeniem, że Polska znalazła się w gronie państw zdolnych gościć wydarzenia światowej rangi. Sam turniej, jego organizacja i atmosfera zostały był bardzo dobrze odebrane przez uczestników, kibiców z całego świata oraz korespondentów. W historii hokeja był to turniej przełomowy – moment, w którym dominacja Kanady po raz pierwszy została zakwestionowana, a europejski hokej zaczął pisać własną, coraz śmielszą narrację.

#sport #historia #polska