Rzeźba z wapienia ukazująca lwa. Obiekt datowany na czasy cesarstwa rzymskiego. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania), a odkryty został w północnej Italii.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Umbo, które było przymocowane do tarczy rzymskiego legionisty, który należał do legionu VIII Augusta. Obiekt datowany jest na wczesny II wiek n.e.; został znaleziony w rzece Tyne w północnej Anglii. Na krawędzi umbo wyczytać można imię Juniusz Dubitatus.
Umbo miało na celu ochronę ręki, wzmocnienie tarczy oraz mogło zostać użyte jako broń ofensywna poprzez uderzenie.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 70 n.e. – podczas oblężenia Jerozolimy wojska rzymskie przebiły się przez drugi z trzech murów obronnych. Po zdobyciu drugiego muru dowódca rzymski – Tytus zagwarantował amnestię powstańcom, która została jednak odrzucona.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska rzeźba ukazująca Merkurego (grecki odpowiednik – Hermes), tzw. herma. Hermy narodziły się w Grecji, gdzie tradycyjnie przedstawiały bardzo popularnego boga Hermesa (stąd również ich nazwa).
Hermes poza górną częścią posiadał wyrzeźbionego również fallusa, umieszczonego na słupku stanowiącym dolną część figury. Jako że Hermes był opiekunem przede wszystkim podróżnych, kupców i złodziei, posągi ustawiano na skrzyżowaniach i rozstajach dróg. W samych Atenach hermy dobiły niemal każde skrzyżowanie. Z biegiem lat hermy stały się popularne także poza Grecją, szczególnie w Rzymie.
Obiekt datowany na I-II wiek n.e.; odkryty w Italii. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Kwintus Fulwiusz Flakkus (Quintus Fulvius Flaccus) był synem czterokrotnego konsula o tym samym nazwisku. W 182 r p.n.e został pretorem w Hiszpanii, gdzie odniósł szereg zwycięstw nad ludem Celtoiberów. W 179 r p.n.e, został konsulem w Rzymie, a w 174 został wybrany cenzorem.
Podczas sprawowania urzędu cenzorskiego, postanowił spełnić swoje postanowienie z czasów gdy był pretorem w Hiszpanii. Wtedy to poprzysiągł, że jeśli uda mu się pokonać Celtoiberów wybuduje świątynię Fortunie Ekwickiej (Fortuna Equestris – patronka jeźdźców, formacji wojskowej), a później warstwy społecznej – ekwitów (equites)).
Jak przekazuje historyk Liwiusz, Flawiusz z zapałem zabrał się do realizacji swojego przyrzeczenia. By dodać splendoru budowanej przez niego świątyni, rozporządził nawet zdjąć marmurowe płyty oraz dachówki ze świątyni Junony Lacyńskiej ( miejscowość Lacinium w Brucjum, gdzie znajdowała się słynna świątynia Junony). Świątynię ukończono i poświęcono 13 sierpnia 73 r p.n.e.
Niestety wybudowanie świątyni, zamiast przynieść Kwintusowi przychylność bogów, odniosło wręcz odwrotny skutek. Liwiusz mówi, że „smutek i strach opanowały jego umysł”. Ludność rzymska, uznała, że bogini Junona za świętokradztwo jakiego dopuścił się Flawiusz, bezczeszcząc jej świątynię, rzuciła na niego obłęd. W wyniku czego stracił równowagę ducha i zaczął popadać w coraz głębszą depresję. Kiedy pewnego dnia przyniesiono mu informację, że jeden z jego synów zmarł a drugi jest ciężko chory, załamał się całkowicie. Następnego dnia, w sypialni znaleziono jego ciało wiszące na belce.
Rzymianie w niektórych przypadkach uznawali samobójstwo, za honorowe. Ale samobójstwo Flaccusa uznano jako dowód jego niestabilności umysłowej. Senat obawiając się dalszego gniewu bogini Junony, rozkazał zwrócić zrabowane dachówki i marmurowe płyty na swoje pierwotne miejsce.
Dokładna lokalizacja świątyni Fortuny wybudowanej przez Flaccusa, nie jest znana. Tak samo nie znany jest jej wygląd. Witruwiusz twierdził że znajdowała się ona w pobliżu Teatru Pompejusza i prawdopodobnie została zniszczona w 21 n.e, w wyniku pożaru. Po pożarze nie została odbudowana.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 363 n.e. – zwycięstwo Rzymian w bitwie pod Ktezyfonem, w trakcie wojen rzymsko-perskich (kampania perska Juliana II Apostaty). Rankiem Persowie przypuścili atak, chcąc zepchnąć Rzymian do rzeki. Na legionistów uderzyła ciężkozbrojna jazda, za którą szła piechota. Na końcu szyku znajdowały się słonie bojowe. Doszło do zaciętej bitwy, która trwała wiele godzin. Rzymianom udało się w końcu odeprzeć jazdę perską. Następnie legioniści uderzyli na wojska piechoty perskiej, które pozbawione osłony jazdy rozpoczęły ucieczkę. W pościgu za uchodzącym przeciwnikiem Rzymianie doszli aż pod mury stolicy. Ze względu jednak na wyczerpanie walką, zrezygnowano z próby zdobycia miasta. Gdy tylko Julian dowiedział się o nadciągającej armii perskiej króla Szapura II wydał rozkaz do odwrotu. Obładowani łupami Rzymianie dnia 16 czerwca skierowali się na północ kraju gdzie toczyli potyczki z Persami.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymska głowa Herkulesa. Marmurowy obiekt jest datowany na zapewne II wiek n.e. i odkryty został w Rzymie. Jak twierdzą badacze, uszkodzenie na prawej stronie twarzy wskazują, że rzeźba przedstawiała herosa z prawą ręką w górze, a w lewej trzymał swoją ulubioną broń – maczugę. Artefakt znajduje się w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze (Dania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wpływ Imperium Rzymskiego na dzieje świata bardzo trudno przecenić. Oprócz architektury, języka, alfabetu, sztuki, różnych technologii, bardzo ważny jest pewien model polityczny, ideologia, uznająca Rzym za miasto, któremu dana jest władza nad całym światem. Rzym jednak w V w. n.e. upadł… lecz idea przetrwała i nawet do dziś jest z powodzeniem wykorzystywana w niektórych krajach.
Prawosławny mnich Filoteusz z Pskowa, żyjący na przełomie XV i XVI wieku, w liście pisanym do księcia moskiewskiego Wasyla III pisał: Uważaj i słuchaj, pobożny carze, wszystkie cesarstwa chrześcijańskie zeszły się w twoim jedynym, albowiem dwa Rzymy upadły, trzeci stoi, a czwartego nie będzie, gdyż twoje królestwo chrześcijańskie przez żadne inne nie zostanie zastąpione. W ten sposób ideologia rzymskiego imperializmu dała podstawę imperializmowi rosyjskiemu, który, przez carski imperializm, przez imperializm kraju Rad, i dziś odradza się u naszego wschodniego sąsiada.
Warto przypomnieć, że również na zachodzie Europy spuścizna “Imperium” odziedziczonego po Rzymie była wykorzystywana w celach ideologicznych: najpierw przez Karola Wielkiego, uznającego się za następcę Cesarzy zachodniej części Imperium, potem przez Cesarzy Niemieckich, których tytuł brzmiał do 1806 r. : Imperator Romanorum. Tytuł ten dawał (w teorii) zwierzchnictwo nad całym chrześcijańskim światem. W bliższej przeszłości również Benito Mussolini odwoływał się do imperialnej spuścizny Włoch, próbując przywrócić “pierwszemu Rzymowi” jego pierwotne miejsce – miejsce rządcy całego świata.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zachowana tabliczka rzymska będąca potwierdzeniem, że „w pełni wyrośnięta dziewczyna z północnej Afryki w najlepszej kondycji” została sprzedana marynarzowi Tytusowi Memmiusowi Montanusowi za 625 denarów, czyli około dwuipółkrotność podstawowej rocznej pensji żołnierza piechoty morskiej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 366 n.e. – zmarł samowładca i dowódca Prokopiusz. W czasie bitwy pod Nakolią w Frygii, którą wydał Walensowi, został opuszczony przez swoich oficerów i następnie stracony przez prawowitego władcę. Przy życiu zachowano jego dzieci, a jeden z jego potomków, Antemiusz, miał zostać w przyszłości cesarzem.
Sposoby prowadzenia działalności gospodarczej w Rzymie. Spółki
Spółki rozumiane dziś jako podmioty prawa handlowego z osobowością prawną nie istniały w starożytnym Rzymie, natomiast istniała podobna instytucja prawna, której echa znajdziemy w dzisiejszym prawie.
Spółka (societas) była kontraktem na którego podstawie dwie lub lub więcej osób, zwanych wspólnikami (socii) podejmowało się zobowiązania do wzajemnych świadczeń celem osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego- najczęściej określonych zysków.
Swój początek ta instytucja bierze z dawnej wspólności majątkowej powstałej w wyniku przejścia spadku na dzieci po śmierci ojca. Ta forma była na tyle wygodna dla rozliczeń, że często kontynuowano ją długo po podziale spadku i nawet cudzoziemcy zauważyli plusy tego rozwiązania. Jej wzorem powstała najszersza forma spółki, gdzie aktualny i nawet przyszły majątek był wnoszony na jej poczet tzw. sociatas omnium bonorum lub forma ograniczona z określonym wkładem wspólników w formie majątku czy wniesionej pracy – sociatas unius negotiationis. Niedopuszczalne były kontrakty tzw. lwich spółek (societas leonina) w których jeden wspólnik uczestniczył tylko w zyskach, a drugi tylko w stratach – podział miał być równy lub proporcjonalny do wkładu.
Po rozwiązaniu spółki wspólnicy likwidowali wzajemne zobowiązania prawne i gospodarcze na drodze podziału współwłasności czy jeśli dochodziło do braku zgody – na drodze sądowej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
@imperiumromanum uwielbiam Twoje wpisy ( ͡~ ͜ʖ ͡°) korzystając z okazji chciałbym się zapytać o jakieś podcasty warte polecenia w tematyce starożytnego Rzymu i ogólnie czasów zamierzchłych dostępnych na Spotify. Obecnie słucham na bieżąco Mrocznych Wieków, które naprawdę polecam.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
We wraku rzymskiego statku, który odnaleziono przy wybrzeżu Majorki, odkryto nowy typ amfory. Pozostałości jednostki znajdują się 65 metrów od brzegu, nieopodal stolicy Majorki - Palmy.
Statek jest datowany na IV wiek n.e. i zapewne podróżował z Kartageny w południowo-wschodniej Hiszpanii. Archeolodzy znaleźli w ładowni amfory, z których część ma namalowane napisy (tituli picti) na zewnątrz. Napisy dostarczają informacji m.in. o pochodzeniu, przeznaczeniu, rodzaju produktu i właścicielu towaru - „Alunnius et Ausonius”.
Nowym typem amfory jest tzw. Ses Fontanelles I, która jest większa i cięższa od innych tego typu naczyń; przewożono w niej olej roślinny.
Na statku znajdowały się głównie amfory z sosem rybnym (typ amfory Almagro 51c), który pochodził praktycznie wyłącznie z sardeli europejskiej. Odnotowano także amfory płaskodenne typu Keay XIX.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wspaniały rzymski karneol z wizerunkiem artysty w trakcie malowania popiersia kobiety. Obiekt datowany jest na I-III wiek n.e. i ma długość zaledwie 1,2 cm.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tego dnia, 15 p.n.e. – urodził się rzymski wódz – Germanik, syn Druzusa i Antonii Młodszej, córki triumwira Marka Antoniusza. Germanik posiadał, według Tacyta. wybitne zalety fizyczne i duchowe, które zapewniały mu uznanie i miłość Rzymian. Był ukochanym bratem Klaudiusza, a także ulubioną postacią ludu rzymskiego. Od najmłodszych lat uczestniczył w kampaniach wojennych. Odniósł wiele zwycięstw, dowodząc armią w Pannonii i Dalmacji. Był uważany za wybitnego wodza, a zarazem był lubiany przez legionistów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
