Na tropie Cthulhu przenosi was w lata 30., gdzie próbujecie dojść do tego, co właściwie wydarzyło się w tej przeklętej sprawie. Problem w tym, że im więcej odkrywacie, tym bardziej dochodzicie do wniosku, że może jednak lepiej było niczego nie wiedzieć.
Stare dokumenty, tajemnicze miejsca, kosmiczne paskudztwa i śledztwa, które bardzo szybko przestają być zwykłą zagadką.
Sam tytuł wskazuje, że będzie o Mazurach. Dokładnie tak jest. Są to też słowa, które główny bohater usłyszał od swojej dziewczyny. No cóż, czasem tak kończą się związki.
"Tylko nie Mazury" jest debiutancką powieścią Sylwii Skuzy i pierwszą z cyklu o komisarzu Gromosławie Sidorowiczu.
Ambitny policjant z osiągnięciami pracował w Warszawie. Pewnego dnia nadepnął na odcisk politykowi. Jak to czasami bywa w takich sytuacjach, sprawę należało zamieść pod dywan, a policjanta przenieść.
Sidorowicz ląduje na małym komisiariacie, na Pojezierzu Mazurskim. Już pierwszego dnia dochodzi tam do zabójstwa. Okazuje się, że sprawa nie jest prosta, w dodatku owiana miejscowymi tajemnicami. Komisarz podczas śledztwa poznaje ludzi i urokliwe miejsca. Wkrótce jego serce zaczyna bić mocniej do lekarki. Znaleźć zabójcę, to nie jedyny cel, który stoi przed policjantem. Oprócz tego musi się zmierzyć z wydarzeniami z przeszłości, starożytnymi wierzeniami, wpływami pruskimi i tym, że jest tutaj obcy.
Zakończenie jest zaskakujące, kiedy okazało się w jaki sposób doszło do zabójstwa. Gromosław postanawia nagiąć swoją etykę pracy. Zbieg nieszczęśliwych wypadków sprawia, że nie musi mieć wyrzutów sumienia.
Autorka w tej książce opowiedziała nie tylko historię kryminalna, ale także przeprowadziła czytelnika przez piękno mazurskiej krainy. Jest to powieść z wieloma wątkami pobocznymi, dlatego według mnie warta zainteresowania.
