Wziąłem te kości do ręki. To był największy błąd mojego życia. Obiecywały mi potęgę i wiedzę tłoczoną przez mentalne kanały. Wystarczyło otworzyć umysł i dostroić się do fal kosmosu. Absolut na wyciągnięcie ręki. Niestety, przyciągnąłem złe siły. Uwagę Pradawnych. Teraz On nawiedza mnie w moich podsnach. Jego oko nicuje mnie, a ja przerażony stoję nawet podczas pięknej sielanki objęć Morfeusza. Zawsze znajdzie się jakiś detal przypominający mi o strasznej klątwie, która na mnie ciąży. Gdy śnią mi się przygody w magicznym świecie, jego oko przewija się gdzieś na szyldzie. Gdy wyruszam statkiem kosmicznym, galaktyki i planety na moment łączą się w jego źrenicę. Nawet gdy moja siostra wraca do mnie w snach, jej oczy lśnią blaskiem Przedwiecznego. Popadam w obłęd niewypowiedzianej grozy i szaleństwa. Jestem kłębkiem nerwów. Nie mogę spać, ja tracę przytomność, a potem dopada mnie paraliż. Muszę z tym skończyć, muszę ruszyć tam, gdzie mnie nie dopadnie, proszę. Muszę coś zrobić. Muszę ghrywligth...
