Tyle lat w zamknięciu za murami. Byliśmy ofiarami, drobiem w klatce, hodowanym na ubój. Te czasy minęły. Uzbroiliśmy się w ostrza, wynaleźliśmy latające maszyny, przejęliśmy ich moc. Wyszliśmy za mury. Wybiliśmy wielu, jeszcze więcej dobrych dusz straciliśmy, ale nie załamaliśmy się. Oddaliśmy serce sprawie i podążyliśmy za naszym wodzem. Nasze poświęcenie się opłaciło, nasz lud dotarł do morza, do kresu krainy człowieka. Odbiliśmy wszystko. A teraz stoimy i podziwiamy bezkres wód. Pierwszy raz w życiu. Kąpiemy się, czujemy piasek pod stopami. Zebrałem muszelki z tego miejsca i, by nigdy nie zapomnieć tego momentu, wtopiłem je w żywicę i uformowałem z nich kości. Jestem szczęśliwy! Lecz to nie kres naszej podróży – teraz musimy zemścić się na ciemiężcach na ich własnej ziemi. Sasageyo!
