Pewien ambitny, młody smok badał granice swojego ciała, ognia i magii. Obserwował inne, starsze od siebie smoki, by wyłuskać prawdę o swoim gatunku. Wdawał się z nimi w walki, zgapiał najróżniejsze czary, wpychał się na uroczystości. Irytował wszystkich swoim gadulstwem. Niesforny dzieciak. Nikt nie rozumiał jego palącej potrzeby przekraczania własnych granic, wszak byli smokami, najpotężniejszymi stworzeniami świata. Smok nie ustępował. Kiedyś zażyczył sobie sprawdzić jak wysoko może wzlecieć. Wzbił się tam, gdzie nikt nie dotarł. Jego ciało zaczęło zamarzać. Ogrzewał się ogniem z płuc, ale coraz bardziej się dusił. Kaszlał krwią, ale leciał dalej. W końcu wyleciał z atmosfery, spojrzał na księżyc i malutką ziemię, a potem zamarł... Jego truchło spadło. Krew cieknąca z jego paszczy zamieniła się w kości, które widzisz teraz w naszym sklepiku.
