Kabała łączy się ze śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa a dokładniej reakcją Żydów na ten fakt. Była ona trojaka: jedni zostali chrześcijanami, drudzy odrzucili boskość Chrystusa i czekali na nowego proroka, czego wynikiem było powstanie w 4 wieku po Chrystusie Judaizmu i księgi będącej komentarzem do Starego Testamentu, czyli Talmudu. Z kolei trzecia najmniejsza grupa Żydów uznała Chrystusa za Boga, ale nie chcąc takiego Boga świadomie odrzuciła go. Masoni inspiracji szukali u orfistów. Jednym z guru orfisów był Pitagoras, który uważał, że ludzie mogą być bogami. Jednak przeszkodą dla człowieka w byciu bogiem jest świat, który weryfikuje, takie aspiracje. Dlatego wg Pitagorasa należy udowodnić to, że świata nie ma. Świat jest szyfrem, który przy zastosowaniu wyższej matematyki można odczytać i wtedy człowiek będzie wiedział jak nim zostać. Ci Żydzi, którzy odrzucili Chrystusa świadomie zastosowali tę „technikę” do Starego Testamentu. Mianowicie uznali oni, że Stary Testament jest dla „motłochu”, ale istnieje w nim także zakodowany szyfr dla wybranych ludzi, który mówi jak zostać bogiem. I tak powstała religia - Kabała. „…Formalną podstawę religijnej doktryny masonerii stanowi kabała, będąca, jak mówi jeden z masońskich teologów Tadeusz Cegielski, herezją na gruncie judaizmu oraz alchemia będąca herezją na gruncie chrześcijaństwa…” pisze w książce „Masoneria zaciskanie pętli” dr Stanisław Krajski.