Encyklopedia mitologii japońskiej
192/1000- Karura
Karura to rasa olbrzymich pół-bogów, którzy zamieszkują buddyjskie niebo. Są to istoty humanoidalne z pewnymi cechami zwierzęcymi, posiadają one bowiem głowę oraz skrzydła orła. Podczas wydechu z ich dziobów bucha ogień, zaś w czasie lotu trzepot ich skrzydeł wydawanym dźwiękiem przypomina grzmot, a wiatr wywoływany przez ich ruch może niszczyć za jednym zamachem całe miasta. Według opowieści ich rozpiętość wynosi 330 jojanów, a jedno machnięcie nimi starczy na pokonanie odległości 3360000 li (wartości tych dawnych jednostek miary różniły się na przestrzeni wieków i tak jeden jojan mógł mierzyć od 1,6 do ponad 13 kilometrów długości, jeden li zaś od 400 metrów do 3,9 kilometra).
W królestwie Tendo karura zamieszkują Shumisen, świętą górę o pięciu szczytach, która podobno znajduje się dokładnie w centrum wszechświata. Ich głównym pożywieniem są naga, grupa stworzeń obejmująca m.in. węże i smoki.
Karura w niektórych odłamach buddyzmu dorobiły się bardzo mocnej pozycji jako bóstwa opiekuńcze. Są uznawane za strażników, którzy doskonale sprawdzają się przy odstraszaniu naga. Są także nieocenioną ochroną przeciw chorobom oraz truciznom, a nawet tajfunom i ulewom.
Karura ma swoje źródło w Indiach, byt ten jest bowiem japońską wersją Garudy, gigantycznego orła o ciele człowieka, który należał do dewa, grupy potężnych stworzeń wymienianych w buddyjskim folklorze. Nazwa Karura to nic innego jak właśnie japońska wymowa imienia Garuda. Uznaje się je za jedno z hachi bushu, ośmiu legionów. Jest to osiem klas istot nadprzyrodzonych, które pod wpływem nauk Buddy przyjęły nową wiarę do swojego serca. Są to ten, ryu, yasha, kendatsuba, ashura, karura, kinnara i magoraka. Prawie wszystkie te klasy zamieszkują wymiar niebiański, wyjątkiem są ashura, które przebywają w wymiarze ashurado, trzecim najważniejszym poziomie dostępnym dla odrodzonej duszy.
#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook
