Encyklopedia mitologii japońskiej

187/1000- Kanashibari

Kanashibari to słowo, którym Japończycy określają paraliż senny, stan, w którym dana osoba znajduje się na granicy jawy i snu, niezdolna do poruszenia się, a dodatkowo mogąca doświadczyć czasami niezwykle przerażających omamów wzrokowo-słuchowych. Ta niezwykła przypadłość doczekała się w Japonii wielu prób jej wyjaśnienia, z czego część teorii wiązała paraliż z działaniami sił nadprzyrodzonych.

Najczęściej kanashibari wiązano z klasycznym opętaniem. Wierzono, że kiedy dana osoba została opętana przez inugami, kitsune czy też tanuki, jednym ze skutków ubocznych, które mogły się w związku z tym pojawić, był paraliż senny. By pozbyć się uciążliwej dolegliwości, należało w tej sytuacji szukać pomocy shugenja, kapłana specjalizującego się w uwalnianiu ludzi spod władzy yokai. Po wypędzeniu istoty kanashibari miało samoistnie ustąpić.

Innym rodzajem istot nadprzyrodzonych związanych z paraliżem były makura-gaeshi, rodzaj japońskich chochlików przypominających wyglądem dzieci w wieku 8-10 lat. Ich ofiary zwykle doznawały nagłego nocnego przebudzenia związanego z ciężarem odczuwanym przez nie na swojej piersi. Szybko dostrzegały one małą istotę przygniatającą je swoim ciałem. Sytuacja taka mogła zdarzyć się tylko raz, ale byt mógł nawiedzać kogoś wielokrotnie. 

Według japońskich legend niektórzy kapłani lub też onmyoji potrafią zesłać kanashibari na drugiego człowieka swoimi własnymi rękoma. 

Odpowiedzialność za paraliż zrzucana jest także na klasyczne duchy. Istnieje wiele opowieści, w których bohater budzi się z uczuciem silnego strachu i niemożnością ruchu. Zwykle czuje on także, jak gdyby niewidzialna siła ściskała go całkowicie unieruchamiając. Po dłuższym czasie udaje mu się przezwyciężyć kanashibari, w tym momencie dostrzega on zwykle ducha kobiety lub mężczyzny unoszącego się w pobliżu sufitu. 

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook