Encyklopedia mitologii japońskiej

113/1000- Hangonko

Hangonko to mityczne kadzidło, którego mocą jest możliwość przywołania duchów osób zmarłych ukazujących się w wydobywającym się dymie.

Hangonko miało powstawać z hangonju, magicznego drzewa o kwiatach oraz liściach z grubsza przypominających dąb lub klon. Podobno jego zapach był na tyle intensywny, że można go było wyczuć z odległości 100 Ri (dawna jednostka miary w Japonii, 1 ri=około 4 kilometrów). Do wytworzenia hangonko używano korzeni drzewa, których nawet bardzo małe ilości po odpowiednim przygotowaniu były wystarczające do przywołania duchów. Jednakże przywołanie to mogło trwać tylko krótki czas, a sam duch nie mógł wydostać się poza obręb dymu z palącego się kadzidła.

Hangonko to wytwór mitologii chińskiej, jedną z najbardziej znanych opowieści z tego regionu, która opowiada o jego użyciu, jest historia cesarza Wu z dynastii Han. By złagodzić żal władcy po śmierci jego ukochanej konkubiny, Li Furen, jeden z miejscowych czarowników dostarczył mu kawałek hangonko, aby kobieta mogła jeszcze na chwilę wrócić do świata żywych.

Jest to także popularny temat w wielu dziełach japońskich, które ukazały się w okresie edo. Z reguły wszystkie kończą się podobnym morałem: użycie kadzidła przynosi przywołującym jedynie więcej żalu. Niemożność pozostawienia przeszłości za sobą powoduje dodatkowe cierpienie, które nie pozwala im pójść dalej ze swoim życiem.

#necrobook #mitologiajaponska #demonologiajaponska