Encyklopedia mitologii japońskiej
101/1000-Gyokuto
Na powierzchni księżyca, szczególnie podczas pełni, są widoczne ciemne miejsca, które mają przypominać swoim kształtem królika.
W Japonii opisuje się tego futrzaka jako będącego w trakcie przygotowywania ciasteczek ryżowych, w tym celu trzyma on w ręku drewniany młoteczek, zaś obok niego znajduje się moździerz. W wersji chińskiej zamiast mochi królik pracuje nad środkiem na wieczną młodość.
Legenda o księżycowym króliku jest niezwykle wiekowa, pierwsze wzmianki na jej temat można odnaleźć już w kolekcji buddyjskich opowieści z IV wieku p.n.e. Z Indii historia trafiła na teren Chin, a następnie w VII wieku do Japonii, gdzie zaadaptowano ją do lokalnych wierzeń. Wersja japońska jest zapisana w "Konjaku monogatarishu".
Lis, małpa oraz królik podróżowali przez góry, gdy natknęli się na staruszka, który leżał na drodze i ewidentnie znajdował się w bardzo złym stanie fizycznym. Zwierzęta współczuły mężczyźnie, postanowiły więc uratować go od śmierci. Małpa zebrała owoce i orzechy z pobliskich drzew, zaś lis udał się nad rzekę, by złapać kilka ryb. Królik mimo najszczerszych chęci nie zdołał znaleźć czegokolwiek, co mogłoby pomóc staruszkowi. Czując się bezużytecznym zwierzątko poprosiło lisa i małpę o pomoc przy stworzeniu ogniska. Gdy ogień został już rozpalony, królik wskoczył w płomienie, by tym sposobem poświęcić własne życie i samemu stać się częścią pożywienia dla starca. Gdy ujrzał czyn zwierzęcia, mężczyzna zrzucił fałszywą formę, by ukazać się jako jeden z niebiańskich bogów, Taishakuten. Poruszony poświęceniem królika postanowił umieścić go na powierzchni księżyca, by wszystkie następne pokolenia mogły czerpać inspirację z jego oddania dla sprawy.
#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook
