Sierpniowe popołudnie nad miastem zaczęło się od niewinnej prognozy pogody, którą niż Margaret zbył machnięciem ręki. W jednej chwili niebo pękło: ulewny deszcz, burza rzucająca gromy, wściekłe porywy wiatru i grad wielkości orzechów włoskich zamieniły ulice w rwące potoki, a piwnice w baseny.

Gdy woda sięgała już mieszkańcom do kolan, a przez okno wpłynął pierwszy wędrujący fotel, stary zegarmistrz spojrzał na tonącą podłogę, pokręcił z uśmiechem głową i rzekł do żony: — Widzisz kochanie? Margaret obiecywała nam dziś odrobinę ożywczego ruchu na świeżym powietrzu, ale przyznaj, że basen w salonie to jednak lekka przesada...

#deszcz #burza #nizmargaret