Encyklopedia mitologii japońskiej

24/1000- Aka shita

Aka shita to tajemniczy duch, który ukrywa się w środku wielkiej chmury burzowej, na zewnątrz której są widoczne tylko jego długie pazury oraz twarz bestii. Jego charakterystyczną cechą jest długi, czerwony język, który wychodzi z jego ust i od którego byt ten wziął swoją nazwę.

Aka shita pojawia się w czasie pory deszczowej, kiedy to pola uprawne potrzebują odpowiedniej ilości nawodnienia, by zapewnić udane zbiory. Umożliwia to skomplikowana sieć kanałów, dzięki której można rozdzielić równe ilości wody pomiędzy wszystkimi potrzebującymi. Jednakże w czasach suszy zdarzyć się mogą rolnicy, którzy przekierują zapasy wody na własne pole. Taki występek oznacza często dla poszkodowanych brak środków na życie.

Nie zawsze da się wskazać winowajcę i tutaj według legendy wkracza aka shita, którego można uznać za sędziego karającego zły uczynek rolnika. Usuwa on wodę z pola złodzieja, by następnie złapać go swoim językiem i porwać w nieznane.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Encyklopedia mitologii japońskiej

23/1000- Aka manto

Dzisiaj bardziej oryginalnie, bowiem będzie to wpis nie na temat jakiegokolwiek z istniejących mitologicznych bóstw, demonów czy stworzeń. Mimo wszystko byt ten jest w niektórych wersjach uznawany jako yokai, więc postanowiłem umieścić go na liście.

Aka manto jest legendą miejską, która w ubiegłym wieku stała się niezwykle popularna na terenie Japonii. Powstały jej niezliczone wersje, ale praktycznie wszystkie dzieją się na terenie szkoły, w rzadko używanej toalecie, która ma opinię nawiedzonej. Z reguły ma to miejsce w czwartej kabinie od wejścia ze względu na to, że w Japonii liczba 4 jest kojarzona ze śmiercią.

Większość wersji przebiega według podobnego schematu. Uczeń pozostający po godzinach musi skorzystać za pilną potrzebą z najbliższej toalety, jak się okazuje, tej unikanej przez całą resztę. Po załatwieniu sprawy okazuje się, że w kabinie brakuje papieru toaletowego. Tutaj z pomocą przychodzi tajemniczy głos, który pyta: "Czerwony papier czy niebieski?". W przypadku wyboru czerwonego ofiara jest dźgana i cięta do momentu, gdy krew nie utworzy na niej warstwy wyglądacej tak, jakby człowiek miał na sobie czerwony płaszcz. Odwrotna sytuacja następuje, gdy osoba wybierze niebieski papier, bowiem z jej ciała zostaje wyssana cała krew, a denat przybiera przez to niebieskawy odcień.

Na temat samego aka manto istnieją różne teorie. Czasami przedstawiany jest jako seryjny morderca czyhający w sąsiedniej kabinie, innym razem jako duch, który pojawia się w formie wysokiego i chorobliwie bladego mężczyzny. Śmierć nie zawsze jest taka sama w opowieściach, czasami wybór koloru niebieskiego oznacza duszenie ofiary do momentu, aż jej twarz przybierze niebieski kolor. Wybór czerwonego zaś może spowodować, że skóra ofiary zostanie odcięta w taki sposób, by zwisać niczym czerwona peleryna (gra słów nawiązująca do aka manto).

Jak to zwykle bywa z miejskimi legendami, ciężko wyjść żywym z tej konfrontacji. Wybranie innego koloru niż czerwony lub niebieski w dalszym ciągu kończy się śmiercią osoby pytanej. Przykładem jest wersja o uczniu, który próbował oszukać aka manto wybierając kolor żółty. Zakończyć miał żywot utopiony w muszli klozetowej. Nieliczne wersje mówią o osobach, które dzięki brakowi jakiejkolwiek odpowiedzi miały czas, by uciec z feralnej toalety i dzięki temu przeżyć spotkanie z aka manto.

Trudno określić dokładne pochodzenie tej legendy. Pierwsze plotki na ten temat pojawiły się już w latach trzydziestych XX wieku. Słowo manto w japońskim oznacza pelerynę, dlatego też jest on obecnie zwykle przedstawiany w długiej, czerwonej pelerynie z kapturem. Jednak dawniej słowo to odnosiło się do krótkiej kurtki bez rękawów, także wygląd aka manto przeszedł małą ewolucję przez kolejne dziesięciolecia.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Encyklopedia mitologii japońskiej

22/1000- Akaname

Akaname to yokai wielkością dorównujące małemu dziecku. Lubią szczególnie zaniedbane toalety domów i publicznych przybytków, np. łaźni. Ich skóra oraz włosy są mocno przetłuszczone. Występują w wielu wersjach kolorystycznych, mogą mieć tylko jedno lub też dwoje oczu, a także od jednego do pięciu palców u rąk i stóp. Za to wszystkie posiadają jedną wspólną rzecz: długi, lepki język, którym wybierają szlam, odpadki, włosy i inne zanieczyszczenia.

Podobnie jak karaluchy, szczury i inne małe szkodniki, akaname nienawidzą czystych, zadbanych domów. Pojawiają się tylko tam, gdzie właściciel nie troszczy się o zalegający brud. Są bardzo płochliwe i uciekają od światła. Mają być także roznosicielami różnych chorób.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Encyklopedia mitologii japońskiej

21/1000- Akaei

Akaei to gigantyczne morskie stworzenie żyjące w wodach Oceanu Spokojnego. Jego ciało może mieć nawet 12 kilometrów długości, a kształtem ma przypominać płaszczkę.

Większość swojego życia akaei spędza na oceanicznym dnie, wypływa na powierzchnię tylko po to, by otrząsnąć się z gromadzących się na jego grzbiecie piasku i kawałków skał.

Żeglarze mający możliwość ujrzenia akaei na powierzchni oceanu często mylili to stworzenie z samotną wysepką, co miało zwykle poważne konsekwencje. Po podpłynięciu takiej jednostki niedługo później mogło rozpocząć ono zanurzanie, co skutkowało utworzeniem potężnego wiru i wciągnięciem statku z załogą wprost w odmęty oceanu. Tak samo niebezpieczne było znalezienie się obok wynurzającego się akaei, wywoływało to bowiem fale tsunami, które były równie zgubne dla pobliskich jednostek.

Legenda o tym morskim stworzeniu pochodzi z wydanej w 1841 roku książki "Ehon hyakumonogatari". Historia opowiada o statku, który wypłynął z miejscowości Awa. Jednostka napotkała potężny sztorm, który solidnie ją uszkodził, a przy okazji zepchnął z wcześniej obranego kierunku. Potrzebna była naprawa kilku ważnych elementów statku. Szczęśliwie marynarze zuważyli w pobliżu samotną wyspę, która ich zdaniem nadawała się na krótki postój. Mimo sporych rozmiarów okazała się ona być niezamieszkaną, co wzbudziło ich zaskoczenie. Co dziwniejsze, rosły tam rośliny, których nigdy wcześniej nie widzieli, a do tego z nieznanego powodu były one pokryte morskimi algami. Wszystkie pęknięcia i szczeliny były wypełnione wodą pełną różnego rodzaju ryb.

Mimo kilkugodzinnego marszu marynarze nie znaleźli śladu ludzkiej bytności ani przydatnych do naprawy narzędzi. Do tego w czasie próby ugaszenia pragnienia odkryli, że wszystkie zagłębienia zawierają w sobie słoną wodę. W końcu postanowili odpłynąć, by poszukać pomocy w innym miejscu. Niedługo potem wyspa "zapadła się" znikając w głębinach oceanu. Załoga nie miała pojęcia, że zdołała przeżyć bliskie spotkanie z akaei.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Encyklopedia mitologii japońskiej

20/1000- Abumi-guchi

Według informacji zawartych w tekstach buddyjskich w martwych przedmiotach ukrywa się dusza, która po porzuceniu tegoż przedmiotu przez właściciela może się aktywować, a ten zmienić w yokai. Po przemianie nazywa się je tsukumogami. Do tej grupy należą chociażby abumi-guchi, które dawniej były strzemionami należącymi do jednego z japońskich żołnierzy poległych na polu bitwy. Według legendy yokai ten ma wciąż oczekiwać na powrót swojego właściciela.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook